Σύνδεση

Όνομα Χρήστη *
Κωδικός *
Να με θυμάσαι

ΤΟ ΚΛΑΔΕΜΑ ΤΗΣ ΡΙΖΑΣ – ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΠΩΣ - ΜΕΡΟΣ 2

Απρ 10, 2013
  • ROOT PRUNING AND WHY - Part ΙI
  • (Article by Vance WoodOf Bonsai Magazine)
  •  
  • Τα δύο χειρότερα σενάρια που είναι πιθανό να συναντήσετε όταν ασχολείσθε με δένδρα από φυτώρια είναι ο πυρήνας από λάσπη της μπάλας του ριζώματος και οι ομόκεντρες σπειροειδείς ρίζες. Και οι δύο καταστάσεις προκαλούνται από τον τρόπο με τον οποίο χειρίζονται τα δένδρα στο εμπόριο.
  •  
  • Το πρώτο πρόβλημα, ο λασπώδης πυρήνας, είναι το αποτέλεσμα της εμπορευματοποίησης του δένδρου με την μορφή μιας μπάλας τυλιγμένης σε τσουβάλι. Αυτά τα δένδρα καλλιεργούνται σε βαρύ χώμα με υψηλό ποσοστό περιεχόμενου πηλού. Αυτό γίνεται κυρίως για να δημιουργήσουν μία μάζα χώματος που θα διατηρηθεί συμπαγής κατά την διάρκεια της διακίνησης και η οποία δεν θα επιτρέπει μία πολύ ελεύθερη κίνηση των ριζών. Εξ αιτίας της σκληρής μεταχείρισης, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει και το να πέσει το δένδρο από το ύψος της καρότσας του φορτηγού στο έδαφος, το είδος του χώματος το οποίο έχομε συνηθίσει να χρησιμοποιούμε στο bonsai δεν θα ήταν πρακτικό.
  • Πολύ συχνά αγοράζοντας ένα δένδρο από φυτώριο που είναι φυτεμένο σε γλάστρα 19 λίτρων ή κι ακόμα μεγαλύτερη, είναι πιθανό να έρθετε αντιμέτωποι με ένα πυρήνα από λάσπη, ακόμη κι αν το δένδρο σας δεν φαίνεται στα μάτια σας σαν μια μπάλα τυλιγμένη σε τσουβάλι. Τα περισσότερα από τα δένδρα που ψάχνουμε για να γίνουν bonsai δεν έχουν πάντα τα επιθυμητά χαρακτηριστικά για να γίνουν δένδρα κηποτεχνίας. Γι’ αυτό τον λόγο το δένδρο μπορεί να παραμείνει στο φυτώριο απούλητο επί μερικές εποχές και ο φυτωριούχος που έχει αυτό το δένδρο αναγκάζεται σε κάποιο σημείο να το τοποθετήσει σε μεγάλη γλάστρα επειδή το τσουβάλι έχει αρχίσει πιά να σαπίζει.
  •  
  • Το δεύτερο πρόβλημα είναι οι ομόκεντροι κύκλοι που σχημάτισε το ριζικό σύστημα. Αυτό μπορεί να είναι ένα εκνευριστικό πρόβλημα που δεν επιλύεται τόσο εύκολα. Όταν ένα δένδρο έχει μεγαλώσει σ’ ένα μικρό δοχείο, τελικά θα καταλήξει να γεμίσει το δοχείο με ρίζες. Στο εμπόριο φυτών όταν ένα δένδρο καθίσταται απαραίτητο να φυτευθεί σε γλάστρα, σπάνια υπάρχει ο χρόνος για να ισιώσουν ένα υπερτροφικό ριζικό σύστημα. Το δένδρο απλώς βγαίνει από το ένα δοχείο και τοποθετείται στο επόμενο μεγαλύτερο δοχείο ή ο,τιδήποτε άλλο είναι πρόχειρο. Εάν το δένδρο παραμείνει απούλητο για μεγάλο χρονικό διάστημα, είναι πιθανό να περάσει απ’ αυτή την διαδικασία μερικές φορές, περνώντας από την μία φάση στην άλλη κι αναπτύσσοντας ρίζες που περιβάλλουν κυκλικά το δένδρο κατά στρώματα, όπως το εσωτερικό μιας μπάλας του base ball.
  •  
  • Και στις δύο περιπτώσεις είναι απαραίτητο να αντικατασταθεί η πλειονότητα της αρχικής ριζικής δομής με μία άλλη πιο συμβατή με την καλλιέργεια του bonsai. Το δυσκολώτερο πρόβλημα που πρέπει να λυθεί είναι η ομόκεντρη ριζική μάζα και με αυτό το πρόβλημα θα ασχοληθεί σ’ αυτό το άρθρο ο Vance Wood. Κι επειδή το πρόβλημα δημιουργήθηκε κατά στάδια, ο Vance Wood λέει ότι βρίσκει λιγότερο επικίνδυνο το να ασχοληθούμε κι εμείς μαζί του επίσης σταδιακά. Το πρώτο στάδιο είναι αυτό που έχει περιγράψει στο προηγούμενο άρθρο, να βρούμε δηλαδή την πραγματική επιφάνεια όπου έχουν αναπτυχθεί πλευρικά οι ρίζες, ύστερα να αφαιρέσουμε το μισό ή το 1/3 από το κάτω μέρος της ριζόμπαλας κόβοντάς το με ένα μαχαίρι ή πριόνι. Αυτή η τομή γίνεται οριζόντια κατά μήκος της μπάλας. Το δένδρο καλό είναι να φυτευθεί εν συνεχεία σε ένα δοχείο με πλέγμα για δύο ή τρία χρόνια και να του επιτρέψουμε να αναπτύξει νέες λεπτές ρίζες που θα το βοηθήσουν να επιζήσει αυτού το οποίο πρόκειται να επακολουθήσει.
  •  
  • Στην αρχή της τρίτης ή τέταρτης χρονιάς απομακρύνουμε το δένδρο από το δοχείο με το πλέγμα και αρχίζουμε την αφαίρεση του παλιού χώματος από την αρχική φύτευση του δένδρου μέσα σε δοχείο. Αυτό απαιτεί κάποια δεξιοτεχνία, καθώς ο στόχος είναι να αφαιρέσουμε το παλιό χώμα ενώ συγχρόνως πρέπει να αφήσουμε τις νέες ρίζες που αναπτύσσονται στο νέο χώμα όσο το δυνατόν άθικτες. Αυτό σημαίνει ότι, κατά κάποιο τρόπο, θα πρέπει να προσπαθήσουμε να αφαιρέσουμε μεταφορικά την τρύπα που έχει στην μέση ένα donut.
  • Εάν έχετε μεταχειρισθεί το δένδρο με τον κατάλληλο τρόπο στην αρχή, τότε θα πρέπει να έχει αναπτύξει αρκετές νέες ρίζες γύρω στην περίμετρο του νέου χώματος. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και τώρα έχετε ένα σκληρό και μπερδεμένο πυρήνα από ρίζες στο κέντρο. Ο Vance Wood λέει ότι ο καλλίτερος τρόπος για να το αντιμετωπίσουμε αυτό είναι η χρήση ενός καταιωνιστήρα νερού υψηλής πίεσης από μια βρύση στον κήπο. Ξεκινάμε κοντά στην βάση του κορμού και ξεπλένουμε το χώμα μέχρι που να φθάσουμε στο σημείο όπου ξεκινάει το νέο χώμα. Προφανώς δουλεύουμε κυκλικά του κορμού και προς τα έξω μέχρις ότου φθάσουμε στο σημείο που αναφέρθηκε.
  •  
  • Από αυτή την οπτική γωνία είναι αρκετά εύκολο να δούμε το πρόβλημα για το οποίο συζητήσαμε. Το εσωτερικό της μάζας του χώματος με τις ρίζες μπορεί να έχει την εμφάνιση μιας διαδοχικής σειράς από φωλιές ενός πουλιού που είναι τοποθετημένες η μία μέσα στην άλλη. Και σ’ αυτό το σημείο φθάνουμε σ’ ένα σταυροδρόμι. Ήδη έχουμε αποφασίσει ότι θέλουμε να ενθαρρύνουμε την ανάπτυξη ενός νέου συστήματος λεπτών ριζιδίων και να απομακρύνουμε τις μεγάλες ρίζες που είναι λιγώτερο παραγωγικές. Εν τούτοις, στην καλλιέργεια bonsai οι μεγάλες επιφανειακές ρίζες είναι επιθυμητές για την συνολική εμφάνιση ενός ώριμου δένδρου σε σμίκρυνση. Αυτό είναι εκείνο που ονομάζουμε με τον ιαπωνικό όρο nebari. Παραδοσιακά αυτές οι ρίζες πρέπει να εκτείνονται ακτινωτά όπως οι ακτίνες ενός τροχού.
  • Εδώ ξαναγυρίζουμε πίσω στο σημείο όπου έχουμε εμπρός μας αυτό το παράδοξο πράγμα που μοιάζει με donut και έχει στο κέντρο ένα δένδρο που περιβάλλεται από μια σειρά αλληλοπεριεχόμενων φωλιών πουλιών. Τώρα σε αυτό το σημείο πρέπει να αποφασίσουμε ποιές από τις μεγάλες ρίζες είναι απαραίτητες στον σχεδιασμό που έχουμε θέσει ως στόχο για το δένδρο, πού υπάρχουν κενά στην εξάπλωση των ριζών τα οποία πρέπει να καλυφθούν και ποιές από τις υπόλοιπες μεγάλες ρίζες μπορούν να εξαλειφθούν.
  • Τις ρίζες κοντά στην επιφάνεια που εξυπηρετούν στον σκοπό του σχεδιασμού του δένδρου πρέπει να τις ισιώσουμε προσεκτικά, εάν κι αυτές έχουν την ίδια κυκλική ανάπτυξη. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει πιθανώς να ανακατέψουμε το καινούργιο χώμα για να τις ελευθερώσουμε. Εάν αυτές οι ρίζες κρίνεται ότι είναι πολύ μακρυές, αλλά έχουν δευτερογενείς ρίζες κοντά στον κορμό, τότε είναι σωστό να τις κοντύνουμε. Εάν υπάρχουν κενά στην παρουσία των επιφανειακών ριζών και ένας μεγάλος άδειος χώρος που πρέπει να γεμίσει, τότε ίσως να είναι δυνατό να γίνει μια μεταμόσχευση δι’ επαφής με μία από τις ρίζες που έχομε αποφασίσει ότι πρέπει να αφαιρεθεί. Αποφασίστε πού θα πρέπει να πάει η ρίζα, κόψτε μία σχισμή στην βάση του κορμού βαθειά μέχρι το κάμβιο (το φωτεινό πράσινο στρώμα κάτω από τον φλοιό). Φέρτε μια κατάλληλη ρίζα επάνω από τις άλλες ρίζες σχηματίζοντας ένα τόξο έτσι ώστε να προσεγγίσει από επάνω την σχισμή που δημιουργήσατε. Κάνετε μία σχισή στο κάμβιο της ρίζας και στερεώστε την στην θέση της με ένα μικρό καρφί ή καρφίτσα. Μετά σφραγίστε την σχισμή με πάστα.
  • Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα ένα παράξενο φαινόμενο, ένα δένδρο με κάτι πλοκάμια σαν χταπόδι που ξεφυτρώνουν από το έδαφος και ξαναγυρίζουν στο έδαφος σε ένα άλλο σημείο όπου ενώνονται στην βάση του δένδρου. Εν τούτοις όταν τα μοσχεύματα πιάσουν, τότε θα κοπούν κοντά στον κορμό αφήνοντας μόνο ένα μικρό υπόλειμμα. Όταν το υπόλειμμα αυτό αρχίσει να ξεραίνεται, τότε μπορεί να κοπεί ακριβώς στο σημείο που ξεκινάει από τον κορμό. Είναι πιθανό ότι όλη αυτή η εργασία μπορεί να πάρει δύο χρόνια, αλλά εάν η ρίζα παραμείνει δραστήρια τότε η ανάπτυξη ενός μόνο χρόνου είναι αρκετή. Αυτό δεν πρέπει να το επιχειρήσετε με μεγάλες ρίζες, καλλίτερα να χρησιμοποιήσετε τις πιο μικρές κι εύκαμπτες ρίζες που μάλλον δεν θα σπάσουν εύκολα στην διάρκεια αυτής της διαδικασίας. 
  • Ακόμη πειραματίζομαι με αυτή την τεχνική, λέει ο V. Wood, αλλά δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος για τον οποίο δεν μπορεί να επιτύχει, αρκεί η ρίζα που θα λυγίσουμε να μη σπάσει στην διάρκεια της διαδικασίας. Στην συνέχεια, μετακινείτε ή αφαιρείτε κόβοντας τις μισές από τις μεγάλες ρίζες που απομένουν κι οι οποίες δεν είναι απαραίτητες για τον σχεδιασμό ή για τον σκοπό της θρέψης.
  •  
  • Στην συνέχεια το δένδρο τοποθετείται για άλλη μία φορά στην γλάστρα της εκπαίδευσης και προστίθεται νέο χώμα στις περιοχές που έχουν ξεπλυθεί με την τεχνική της μάνικας. Το δένδρο θα παραμείνει στο ίδιο περιβάλλον επί δύο χρόνια, οπότε η ίδια διαδικασία θα επαναληφθεί ακόμη μία φορά. Αυτή την φορά ίσως θα είναι δυνατόν να τοποθετηθεί το δένδρο σε pot εάν η ανάπτυξή του βρίσκεται σε ένα σημείο αρτιότητας από πλευράς εκπαίδευσης με μείωση του μεγέθους των βελονών ή των φύλλων και με ικανή διακλάδωση.
  •  
  • Μεταφραση  Αλεξανδρα Πρεβεζανου.
  • Last modified on Πέμπτη, 11 Απριλίου 2013 14:01
    1. Δημοφιλή
    2. Δείτε Επίσης...

    Φωτογραφίες

    Εργασίες Φεβρουαρίου
    Εργασίες Σεπτεμβρίου
    Yamadori
    Bonsai – Το ξεκίνημα...
    Hellenic Bonsai 2014
    Ανοιξιάτικο εργαστήριο 2016