Σύνδεση

Όνομα Χρήστη *
Κωδικός *
Να με θυμάσαι

Η Τεχνική «Van Meer»

Σεπ 04, 2013
  • Σε συνεχεια της συνεργασιας μας ο Hans van Meer ειχε την ευγενη καλοσυνη να μας παραχωρηση το δικαιωμα 
  • αναδημοσιευσης και μεταφρασης του πολυ αξιολογου και χρησιμου αρθρου  του , το πρωτοτυπο θα το βρειτε
  • εδω   http://ofbonsai.org/techniques/styles-and-styling/the-van-meer-technique

 

1 : Τι είναι η τεχνική «Van Meer»?
Για να το θέσουμε πολύ απλά, είναι μία τεχνική που βοηθάει στην επούλωση και στο κλείσιμο των μεγάλων πληγών που
δημιουργούνται στα δένδρα λόγω αποκοπής! Δοκίμασα και ανέπτυξα αυτή την τεχνική στην διάρκεια χρόνου άνω των 15
ετών, πάνω στα δικά μου δένδρα και στα δένδρα των μαθητών μου και πιστεύω ότι πλέον έχει δοκιμασθεί αρκετά ώστε να
την μοιρασθώ με άλλους παθιασμένους φίλους του Bonsai. Οι περισσότερες δοκιμασίες έγιναν πάνω σε φυλλοβόλα
δένδρα, αλλά η τεχνική μπορεί επίσης να εφαρμοσθεί και σε αειθαλή!


2 : Πώς συνέβη και ασχολήθηκα να αναπτύξω αυτή την θεραπευτική για τις πληγές τεχνική
Ξεκίνησα με το Bonsai τον Ιανουάριο του 1990, όταν στα γενέθλιά μου η σύζυγός μου έφερε ως δώρο ένα Bonsai
ulmus/φτελιά. Αμέσως πιάσθηκα στο αγγίστρι του Bonsai κι ήθελα να μάθω το κάθε τι που υπήρχε γύρω από αυτό το
καταπληκτικό χόμπυ και την μορφή τέχνης! Ήθελα, όπως άλλωστε και γενικά στην ζωή μου, να μάθω και να διδαχθώ μόνος
μου, με τον δικό μου τρόπο και με τον δικό μου ρυθμό. Έτσι άρχισα να συγκεντρώνω κάθε βιβλίο για Bonsai που έπεφτε στα
χέρια μου.

 

                                           

                                                                BONSAI PRAXIS

Έκανα επίσης εγγραφή συνδρομής σε 4 διαφορετικά περιοδικά για Bonsai! Ένα από αυτά το “Bonsai Praxis” –ένα άσημο
Γερμανικό περιοδικό που εξέδιδε ο Wolf-D. Schudde, ένας καλλιτέχνης του Bonsai. Παρά το γεγονός ότι οι ριζοσπαστικές
ιδέες διαμόρφωσης δεν ήταν στην πραγματικότητα το στυλ που με ευχαριστούσε, η δουλειά του ήταν τουλάχιστον
πρωτότυπη!
Στο περιοδικό του, που απευθυνόταν κυρίως στους αρχάριους ενθουσιώδεις οπαδούς του Bonsai, προτιμούσε να εργάζεται
με υλικό που πραγματικά δεν είχε καμιά ελπίδα και το τελικό αποτέλεσμα συνήθως δεν ήταν τόσο καλό. Έτσι, μετά από
μερικά χρόνια, θεώρησα ότι πλέον είχα μεγαλώσει για το επίπεδο του περιοδικού και σταμάτησα την συνδρομή μου! Αλλά
οφείλω να του αποδώσω την εκτίμηση που του οφείλω επειδή φύτεψε στο μυαλό μου εκείνη την σπίθα που οδήγησε στην
ανάπτυξη αυτής της συγκεκριμένης τεχνικής!
Θα πρέπει να ήταν γύρω στα μέσα της δεκαετίας του ’90 όταν έγραψε σε κάποιο από τα περιοδικά του για τον τρόπο με τον
οποίο αφαίρεσε ένα μεγάλο κλαδί. Αυτό από μόνο του δεν είναι ιδιαίτερο, αλλά το τι έκανε προκειμένου να βοηθήσει την
εκτεταμένη πληγή να επουλωθεί ταχύτερα και καλλίτερα, πραγματικά ήταν ιδιαίτερο!
Χρησιμοποίησε ένα τμήμα του φλοιού από το κλαδί που μόλις είχε αφαιρέσει και το δίπλωσε επάνω στην πληγή για να την
κλείσει λίγο παραπάνω και για να βοηθήσει την διαδικασία της επούλωσης! Και σκέφθηκα ότι αυτό ήταν μία έξοχη ιδέα!
Ο Wolf-D. Schudde πέθανε πριν από μερικά χρόνια κι έτσι δεν είχα την ευκαιρία να τον ευχαριστήσω αυτοπροσώπως για
την ιδέα του, αλλά θα ήθελα να τον τιμήσω εδώ με αυτό τον τρόπο! Σε ευχαριστώ Wolf επειδή μου φύτεψες την σπίθα!
Αφού πέθανε, μερικοί Γερμανοί καλλιτέχνες ανέλαβαν την υποχρέωση να διατηρήσουν ζωντανά τα καλλιτεχνικά έργα
Bonsai του Wolf-D. Schudde για να τα δει ο κόσμος. Πιστεύω ότι αυτό είναι σπουδαίο, διότι και αυτός όπως και ο Nick Lenz
(στις ΗΠΑ) μας έδειξε το ’90 ένα διαφορετικό τρόπο για να χρησιμοποιούμε το Bonsai σαν μία μορφή τέχνης! Οι
πρωτότυπες και σπουδαίες ιδέες του, όπως η χρήση του συρματοπλέγματος και τα χρωματιστά χαλίκια στις συνθέσεις του,

                  

  •                           Έργο του Wolf-D. Schudde Φωτογραφία : Max Engels

                                   

3 : Γιατί την ονόμασα «η τεχνική Van Meer»?
Στο τέλος της δεκαετίας του ’90, μετά από περαιτέρω επιτυχή δοκιμασία και ανάπτυξη αυτής της τεχνικής, αποφάσισα να
γράψω ένα σύντομο άρθρο γι’ αυτήν στο Ολλανδικό περιοδικό “Het Bonsai Blad”. Το άρθρο συμπεριλήφθηκε στο τεύχος 22
του περιοδικού και είχε τον τίτλο “Snoeien zonder littekens” (αποκοπή χωρίς ουλές)! Αυτό το περιοδικό αγοράσθηκε
αργότερο από τους Farrand Bloch και Rene Rooswinkel, ο οποίος στην αρχή το ονόμασε «Bonsai», κατόπιν «Bonsai Europe»,
μέχρι που τελικά έγινε το διεθνές περιοδικό με θέμα το Bonsai που όλοι γνωρίζουμε ως “Bonsai Focus”.

 

                                               

Χρόνια μετά, ήρθε σ’ επαφή μαζί μου ένας φίλος από τα Bonsai που μου είπε ότι στα Βελγικά και Ολλανδικά internet για το
Bonsai, συζητούσαν κάποια «Τεχνική Van Meer»? Με ρώτησε : «Γνωρίζεις περί τίνος πρόκειται?». Εκείνο τον καιρό, δεν είχα
ακόμη προσωπικό υπολογιστή στο σπίτι μου, έτσι λοιπόν δεν είχα ιδέα! Ο φίλος εκτύπωσε το άρθρο για να το διαβάσω και
μόνο τότε αντιλήφθηκα ότι συζητούσαν για το παλιό μου άρθρο που αφορούσε στην θεραπεία των πληγών και ότι είχαν
αρχίσει να κατονομάζουν την «Τεχνική Van Meer»! Τώρα, ύστερα από σχεδόν 15 χρόνια, άρχισα να καταγράψω όλη την
εμπειρία μου με αυτή την τεχνική, για να την μοιρασθώ με τον κόσμο κι αποφάσισα να χρησιμοποιήσω αυτό το όνομα που
άλλοι είχαν προηγουμένως χρησιμοποιήσει πάνω από μία 10ετία στο internet. Έτσι, δεν θεωρώ ότι είναι σημαντικό το
γεγονός ότι έχει δοθεί το όνομά μου σε αυτή την τεχνική ή ο,τιδήποτε τέτοιο. Αυτό δεν είναι εκείνο που με ενδιαφέρει.
Έτσι λοιπόν τώρα μπορούμε πραγματικά να αρχίσουμε την επίδειξη!
Σημείωση : Η ασφαλέστερη εποχή για να εφαρμόσουμε αυτή την τεχνική είναι από νωρίς την Άνοιξη μέχρι νωρίς το
Καλοκαίρι κι επί πλέον μόνον σε εδραιωμένα δένδρα που ευδοκιμούν κι έχουν ένα υγιές ριζικό σύστημα!

               

  • Ας πούμε ότι αυτό το δένδρο χρειάζεται να το χαμηλώσουμε, έτσι ώστε το κλαδί (Α) να γίνει η νέα κορυφή ή leader

             

Κανονικά, θα κόβαμε απλώς το κορυφαίο τμήμα στην κόκκινη γραμμή και έτσι θα μας έμενε μία εκτεταμένη ανοιχτή πληγή.

             

  •                                                                 Άνω Όψη 

Αυτή τη μεγάλη πληγή στην συνέχεια θα την «σκάβαμε» για να την κάνουμε λίγο περισσότερο κοίλη, έτσι ώστε να
επιτρέψουμε στον πληγωμένο φλοιό να επουλώσει καλλίτερα την πλατειά πληγή. Τελικά θα σφραγίζαμε το τραύμα με
πάστα για να εμποδίσουμε την ξήρανση/αφυδάτωση και τις μολύνσεις. Από εκεί και πέρα, θα σταυρώναμε τα δάχτυλα ελπίζοντας ότι αυτό το εκτεταμένο τραύμα θα επουλωνόταν, πράγμα το
οποίο στην πραγματικότητα τις περισσότερες φορές δεν συμβαίνει ποτέ ή συμβαίνει μόνο κατά ένα μέρος. Αυτό μας
αφήνει μία άσχημη, πλατειά, ανοιχτή ουλή, με ένα απαίσιο εξογκωμένο χείλος στο δένδρο μας!

             

  •                                                                Άνω Όψη 

Αυτό το βλέπουμε ειδικά σε είδη όπως ο Κράταιγος, η Οξυά, η Ελιά και το Πεύκο! Σε αυτό το σημείο η τεχνική μου έρχεται
να φανεί χρήσιμη.
Ας κοιτάξουμε προσεκτικά αυτό το τεμαχισμένο τμήμα ενός κλαδιού ή του κορμού ενός δένδρου. Υπάρχει το σομφό ξύλο
(sapwood) που είναι σαν σκελετός ή το εσωτερικό θεμέλιο του δένδρου. Μετά βρίσκεται το απόλυτα σημαντικό και
ζωηφόρο στρώμα του κάμβιου που μεταφέρει ο,τιδήποτε χρειάζεται ένα δένδρο προκειμένου να παραμείνει ζωντανό. Και
τέλος ο εξωτερικός μανδύας/φλοιός που προστατεύει το δένδρο ακριβώς όπως το δέρμα μας. Είναι σημαντικό για την
τεχνική μου να αντιληφθούμε ότι ο εξωτερικός μανδύας του δένδρου, ο οποίος επουλώνει την πληγή, αποτελείται από το
στρώμα του κάμβιου και από τον προστατευτικό εξωτερικό φλοιό.
Τώρα θα σας πω κάτι που δεν είναι ευχάριστο, αλλά φαντασθείτε ότι ένα ανθρώπινο χέρι ή ένα ανθρώπινο πόδι
ακρωτηριάζεται. Εάν είναι εφικτό, ο χειρουργός θα αφήσει πάντα ένα κομμάτι δέρματος από το άκρο που αφαιρέθηκε και
θα το διπλώσει πάνω στην πληγή για να την κλείσει! Κι αυτό ακριβώς είναι η τεχνική μου! Το κλείσιμο των πληγών σ’ ένα
δένδρο με το δικό του δέρμα, ή –επειδή είναι δένδρο- με τον δικό του φλοιό.
Θεωρητικά ό, τι χρειάζεται να κάνουμε είναι να αφαιρέσουμε το εσωτερικό ξύλο με τρόπο ώστε να μας μείνει μία ζωντανή
φλούδα που αποτελείται από ένα λεπτό στρώμα σομφού ξύλου (sapwood), το κάμβιο και τον εξωτερικό φλοιό, που θα την
διπλώσουμε για να σκεπάσουμε την πληγή! Δεν είναι απλό? Πώς αυτό δουλεύει στην πράξη?

               

               

  • Ας επιστρέψουμε στο προηγούμενο παράδειγμά μας του δένδρου που πρέπει να του κόψουμε την κορυφή. Μόνο που 
  • τώρα, αντί να κόψουμε πέρα ως πέρα στην κόκκινη γραμμή, θα κόψουμε στην πράσινη γραμμή, αφήνοντας έτσι αρκετό 
  • φλοιό ή δέρμα για να καλύψουμε την πληγή!

                  

  • Το κορυφαίο τμήμα έχει αποκοπεί κι έχει απομείνει αρκετό τμήμα ξύλου για να εργασθούμε! 

                    

  • Οι πράσινες γραμμές δείχνουν ακριβώς πόσο από το εσωτερικό ξύλο χρειάζεται να απομακρύνουμε από το 
  •  εσωτερικό του ξύλου που προεξέχει.


Αυτό πρέπει να γίνει χωρίς να βλάψουμε το σημαντικότατο μανδύα του καμβίου! Και με τέτοιο τρόπο ώστε να μείνει και
ένα λεπτό στρώμα του εσωτερικού ξύλου, εκτός από το κάμβιο και τον φλοιό! Αυτό το λεπτό στρώμα του σομφού ξύλου
(sapwood) θα εμποδίσει τον φλοιό να σχισθεί ή να σπάσει όταν θα τον λυγίσουμε! Η πράσινη γραμμή απεικονίζει το
σημαντικό μανδύα του καμβίου!

                        

  •                                                                           Άνω Όψη 

Θα χρησιμοποιήσω ηλεκτρικά εργαλεία, κοπίδια διαφόρων μεγεθών ή και τα δύο για να απομακρύνω προσεκτικά το
εσωτερικό ξύλο. Όλα εξαρτώνται από το μέγεθος του κορμού ή του κλαδιού που χρειάζεται να σμιλεύσω. Μπορείτε να
χρησιμοποιήσετε ο, τι προτιμάτε ή ο, τι σας κάνει να αισθάνεσθε άνετα, εφ’ όσον δεν τραυματίσετε το σημαντικότατο
μανδύα του καμβίου! Και βεβαιωθείτε ότι δεν θα αφαιρέσετε μεγάλο μέρος του εσωτερικού ξύλου, είτε προς το βάθος είτε
προς το εσωτερικό του τμήματος ξύλου που έχετε κρατήσει! Ο πυθμένας της πληγής σας θα πρέπει να είναι ελαφρά
βαθύτερος από τον περιβάλλοντα φλοιό, αφήνοντας αρκετό χώρο για τον παχύτερο φλοιό που αργότερα θα λυγίσετε προς
τα κάτω! Όταν ο αναδιπλωμένος φλοιός έχει λυγισθεί κι είναι στην θέση του, θα πρέπει να είναι επίπεδος με τον
περιβάλλοντα φλοιό! Όχι βαθύτερα! Ελαφρά ανυψωμένος είναι αποδεκτό, εν τούτοις!

                         

  •                                                               Κοιτώντας από ψηλά 

                         

Το κόκκινο βέλος : δείχνει την κατεύθυνση προς την οποία θα διπλώσει το «καπάκι». Τι δείχνει το πράσινο βέλος :
εάν είναι δυνατόν, είναι καλή ιδέα να αφαιρέσουμε ένα λεπτό στρώμα στο κάτω μέρος του σομφού ξύλου
(sapwood) που έχουμε κρατήσει, έτσι θα γίνει πιο εύκολα το λύγισμα και θα εφαρμόσει καλλίτερα πάνω στην
πληγή! Αλλά μόνον εφ’ όσον αυτό είναι εφικτό και ασφαλές. Δεν θέλουμε να καταστρέψουμε το εύθραυστο
μανδύα του καμβίου!

                   

Αυτός ο κάθετος δακτύλιος είναι αυτό που θα πρέπει να έχει απομείνει μετά την αφαίρεση του εσωτερικού
ξύλου. Γνωρίζουμε εκ πείρας ότι ένα στρόγγυλο σχήμα, όπως ο φλοιός που έχουμε προετοιμάσει, δεν μπορεί να
διπλώσει χωρίς να δημιουργηθούν πτυχές και ζάρες, έτσι όμως δεν θα εφαρμόσει σε αυτή την στρόγγυλη ουλή!
Επομένως, χρειάζεται να προετοιμάσουμε το κομμάτι του φλοιού, αυτό το «καπάκι» προτού το λυγίσουμε προς
το εσωτερικό του στρόγγυλου τραύματος.

                    

(εικόνα επάνω) Με ένα καθαρό νυστέρι ή λεπτό και κοφτερό μαχαιράκι, κάνουμε μικρές γωνιώδεις τομές στο «καπάκι» και
μετά αφαιρούμε αυτά τα τριγωνικά κομματάκια του φλοιού. Τώρα, μπορούμε να ξεκινήσουμε να λυγίζουμε προσεκτικά τα
κομμάτια του φλοιού ένα προς ένα στην θέση τους. Εάν υφίσταται ακόμη κάποια αλληλοκάλυψη, μπορείτε απλά να κόψετε
λίγο παραπάνω μέχρις ότου όλα να προσαρμοσθούν! Μην ανησυχείτε εάν έχει μείνει κάποιο κενό ανάμεσα στα διπλωμένα
τεμάχια του φλοιού, θα επουλωθούν ωραία!
(εικόνα κάτω) Στο σχέδιο μπορείτε να δείτε ότι δεν προσπάθησα να κλείσω ολόκληρο το τραύμα με την μια, διότι έχω
ανακαλύψει ότι σε πραγματικά μεγάλες πληγές, είναι πολύ δύσκολο να διπλώσεις τον φλοιό στην θέση του. Είναι
ευκολώτερο να κλείσουμε το 1/2 ή το 1/3 του τραύματος! Το υπόλοιπο μικρό ανοικτό τραύμα που θα απομείνει θα
επουλωθεί πολύ καλά όταν ο διπλωμένος φλοιός θα έχει αναπτυχθεί ως σύνολο.


Ο χειρισμός ενός μεγάλου τραύματος που απέμεινε μετά την αφαίρεση ενός πλάγιου κλαδιού

                   

  • Φαντασθείτε ότι χρειάζεται να αφαιρέσουμε ένα πλάγιο κλαδί που εκφύεται από τον κορμό. Όπως και 
  • προηγουμένως, χρειάζεται να αφήσουμε αρκετό υπόλειμμα του κλαδιού από το οποίο μπορούμε να πάρουμε 
  • αρκετό φλοιό για να καλύψουμε την πληγή. Περίπου δηλαδή μέχρι την κόκκινη γραμμή.

                    

  •                                     Το κλαδί κόπηκε στην κόκκινη γραμμή.

                   

  •         Το κόκκινο βέλος δείχνει τον φλοιό που χρειάζεται να διπλωθεί πάνω στο τραύμα. Το πράσινο βέλος
  •      δείχνει το σημείο στο οποίο πρέπει να διπλωθεί, έτσι ώστε να είναι επίπεδο με την γραμμή του κορμού!

 


Προσέξτε ότι χρησιμοποιούμε ένα τμήμα («καπάκι») φλοιού από την κάτω επιφάνεια του τραύματος, επειδή αυτή είναι η
κατεύθυνση της προς τα άνω ροής των χυμών από τις ρίζες προς την κορυφή κι αυτό θα αυξήσει τις πιθανότητες της επιτυχίας μας! Σε ένα μεγαλύτερο κλαδί (που θα δώσει και μεγαλύτερο «καπάκι» φλοιού) είναι καλλίτερα να κόψουμε ένα
κομμάτι του φλοιού σε τριγωνικό σχήμα, έτσι ώστε ο φλοιός να μη σπάσει ή να μη διπλωθεί τόσο πολύ.

                   

  •         Πρώτα αφαιρούμε το επάνω μισό του υπολείμματος του κλαδιού (κόκκινες γραμμές). Όπως και προηγουμένως, 
  •         χρησιμοποιούμε προσεκτικά ηλεκτρικά εργαλεία ή/και σμίλες.

                    

  •                   Αφαιρέστε προσεκτικά την περίσσεια του εσωτερικού ξύλου. Και πάλι : μη προχωρήσετε πολύ βαθειά στον κορμό 
  •                   και βεβαιωθείτε ότι το τραύμα στο τέλος θα είναι επίπεδο με την γραμμή του υπόλοιπου κορμού!.

                   

  •                 Αφαιρέστε και τα τελευταία υπολείμματα και βεβαιωθείτε να αφήσετε λίγο από το εσωτερικό ξύλο έτσι ώστε ο 
  •                φλοιός που θα απομείνει να μη λυγίζει προς την αντίθετη μεριά!

                    

  •                    Αφού έχουμε αφαιρέσει όσο είναι απαραίτητο το εσωτερικό ξύλο,
  •                       το τραύμα θα πρέπει να μοιάζει κάπως σαν αυτό!

                    

  •                        Εμπρός όψη : Τώρα μπορούμε προσεκτικά να διπλώσουμε το «καπάκι» στην θέση του κι όπου είναι 
  •                        απαραίτητο να το κόψουμε στις επιθυμητές διαστάσεις με ένα καθαρό νυστέρι ή κοφτερό μαχαιράκι, ώστε να
  •                        εφαρμόσει όμορφα μέσα στο τραύμα

                    

Σε μεγαλύτερα τραύματα που δημιουργούνται από το κλάδεμα ενός πλάγιου κλαδιού, θα είναι δύσκολο να
καλύψουμε ολόκληρο το τραύμα μόνο με ένα «καπάκι» φλοιού από το κάτω μέρος, γι’ αυτή την περίπτωση
μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την ίδια τεχνική όπως και σε άλλες εκτεταμένες πληγές και να επιλέξουμε το
κυκλικό «καπάκι» φλοιού που θα περιβάλλει το τραύμα.

 

                                              Ας δούμε ένα αληθινό παράδειγμα

                         

 

  •                      2001 : Αυτός είναι ένας ολλανδικός κράταιγος που έβγαλα από ένα δάσος υγρό,
  •                                      αμμώδες, κοντά στην περιοχή   όπου ζω.

                        

  •                        Βρισκόταν σε έδαφος κυρίως λεπτής άμμου κι έτσι μπόρεσα να το βγάλω
  •                                   μόνο με τα χέρια μου κι ένα μεγάλο  ψαλίδι!

                       

  •                                     Ο κράταιγος μέσα σε πλαστικό δοχείο στον κήπο μου

                       

  •                            Το δένδρο χρειαζόταν να γίνει πολύ πιο κοντό κι έτσι αποφάσισα
  •                                             να το κόψω στο επιθυμητό ύψος! 

                      

  •                   Την Άνοιξη το δένδρο έχει γεμίσει με νέα κλαδιά και τώρα το μόνο που πρέπει
  •                    να κάνω είναι να επιλέξω εκείνα που είναι χρήσιμα για τον σχεδιασμό μου

                     

  •                  Οκτώβριος 2005 : Εδώ είμαι έτοιμος να κόψω το μακρύ sacrifice branch που  
  •                 είχε αφεθεί να αναπτυχθεί ελεύθερα επί 3 περιόδους προκειμένου να επιτύχω
  •                                 επί πλέον πάχος στην μελλοντική μου κορυφή!

              

  •            Το sacrifice branch έχει αποκοπεί, αλλά ακόμη είναι πολύ μακρύ για να αποτελέσει
  •            την νέα κορυφή, αλλά ήθελα να αναπτύξει νέα πλάγια βλαστάρια πριν το κλαδέψω στο σωστό μήκος!

             

Μάϊος 2008 : Το κορυφαίο κλαδί έχει τώρα παραπάνω από αρκετά νεαρά, μικρά πλάγια κλαδιά κι έτσι
κλαδεύθηκε ακριβώς πάνω από ένα δυνατό πλάγιο κλαδί, διατηρώντας ένα κομμάτι αρκετό για να
χρησιμοποιήσω την τεχνική μου ώστε να κλείσω το τραύμα. Σε αυτή την εικόνα έχω ξεκινήσει το σκάλισμα στο
κομμάτι που κράτησα με την βοήθεια ηλεκτρικού εργαλείου.

 

Το κόκκινο βέλος επάνω δείχνει ακριβώς το σημείο όπου το «καπάκι» του φλοιού έχει το επιθυμητό πάχος. Ακριβώς
αριστερά του βέλους μπορείτε να δείτε το δυνατό βλαστάρι που θα αποτελέσει την νέα κορυφή. Αυτό το βλαστάρι θα
αναπτυχθεί σθεναρά στο μέλλον κι αυτό θα βοηθήσει την πληγή να κλείσει ακόμη ταχύτερα!

             

  • Το «καπάκι» του φλοιού έχει διπλωθεί επάνω στην πληγή και συγκρατείται στην θέση του με την βοήθεια ενός 
  • κομματιού από πλαστικό που χρησιμοποιούμε για τις τρύπες αποστράγγισης κι αυτό στην συνέχεια συγκρατείται 
  • με λίγο σύρμα περιμετρικά.

               

  • Στην συνέχεια, όλη η κορυφή καλύφθηκε τελείως με πάστα για να το προφυλάξω από την αφυδάτωση πριν 
  • προφθάσει να επουλωθεί.

               

  •                                                       March 2009 

 

Μάρτιος 2009 : Το κόκκινο βέλος δείχνει το σημείο του τραύματος. Δεξιά από το βέλος μπορείτε να δείτε την νέα
κορυφή και αριστερά ένα νέο πλάγιο κλαδί. Και τα δύο αυτά κλαδιά έχουν βοηθήσει την πληγή να επουλωθεί
ευκολώτερα και ταχύτερα! Αυτό είναι εκείνο που κάνουμε βασικά όταν χρησιμοποιούμε την μέθοδο «Clip &
Grow»! Αφήνουμε το κλαδί να αναπτυχθεί για να κερδίσει σε μήκος, το κόβουμε στο σημείο της νέας βλάστησης,
αφήνουμε την νέα βλάστηση ελεύθερη να αναπτυχθεί και να επιμηκυνθεί, κόβουμε πάλι στο σημείο της νέας
βλάστησης…. μέχρις ότου επιτύχουμε την συνολική δομή του κλαδιού! Όταν αυτό εφαρμόζεται σωστά,
δημιουργεί τέλεια κωνικότητα και φυσική κίνηση. Εγώ προτιμώ ένα συνδυασμό της μεθόδου «Clip & Grow» με το
συρμάτωμα!

              

  •            Αύγουστος 2010 : Μόλις πριν αφαιρέσω την πάστα και το πλαστικό δίχτυ. 

             

  •                                                                      Επιτυχία!!! 

Τα κόκκινα βέλη δείχνουν το όριο της παλιάς πληγής, έτσι βλέπετε ότι ένα μεγάλο μέρος έχει κλείσει με επιτυχία χωρίς να
δημιουργηθεί το συνηθισμένο φούσκωμα/«πρήξιμο», κάνοντας έτσι την μετάβαση από τον φλοιό στο τραύμα ομαλώτερη. 

 

                  Δημιουργώντας νέες ρίζες από το απομεινάρι μίας κομμένης ρίζας

Το επόμενο παράδειγμα είναι η πρώτη φορά που δοκίμασα αυτή την τεχνική σε ρίζες!

                     

  • Αυτός είναι ο παλαιότερος κράταιγος στην συλλογή μου και έχει συλλεχθεί το 1991 στην Ουαλλία (Μ. Βρεττανία)


Τα κόκκινα βέλη δείχνουν το υπόλοιπο μίας κομμένης ρίζας πάχους 4εκ. που αφαιρέθηκε κατά την συλλογή του δένδρου.
Αν και αυτή η άσχημη ρίζα βρίσκεται στην πίσω πλευρά του δένδρου, εγώ ήθελα να μοιάζει περισσότερο φυσική! Έτσι
λοιπόν, μόλις αυτό το απομεινάρι δημιούργησε μερικές δυνατές πλάγιες ρίζες ακριβώς πάνω από το σημείο κοπής,
αποφάσισα ότι ήταν ασφαλές να ξεκινήσω τις εργασίες πάνω του!

.

Αρχικά έκανα μία τομή σε σχήμα “V” στο επάνω μέρος του φλοιού με ένα νυστέρι. Ύστερα, αφαίρεσα προσεκτικά
το εσωτερικό ξύλο με ηλεκτρικό εργαλείο, μέχρις ότου είχε απομείνει ένα αυλάκι σχήματος “V” (εικόνα κάτω
αριστερά)

 

Στην συνέχεια, αφαίρεσα προσεκτικά με ένα μικροσκοπικό κατάλληλο τρυπάνι, το εσωτερικό ξύλο κάτω από τον εξωτερικό
φλοιό μέχρι να δημιουργηθούν δύο «καπάκια» (εικόνα κάτω στο μέσον). Τα κόκκινα βέλη δείχνουν αυτά τα «καπάκια» του
φλοιού. Ύστερα, δίπλωσα αυτά τα «καπάκια» φλοιού πάνω από το προετοιμασμένο εσωτερικό ξύλο και τα στερέωσα στην
θέση τους με δύο καρφίτσες και κάλυψα με πάστα

                     

  •                                                                    Νοέμβριος 2012

Η απόδειξη ότι η μέθοδος δούλεψε! Εκείνο το ένα απομεινάρι της παλιάς ρίζας τώρα εμφανίζεται σαν δύο φυσικές ρίζες και
κανείς δεν θα παρατηρήσει ότι αυτό έγινε από ανθρώπινο χέρι! Παίρνει χρόνο, αλλά αξίζει η αναμονή κι η προσπάθεια!
                                       

                                           Παραλλαγή της ίδιας μεθόδου στην ρίζα

                     

 

  •                                                                 Ιούνιος 2012

 

Αυτός ο μικρός κράταιγος συλλέχθηκε στην Ουαλλία (Μ. Βρεττανία) το 2006. Μετά την συλλογή, ήταν αναγκαίες κάποιες
εργασίες στα απομεινάρια μετά το κόψιμο των ριζών. Τα κόκκινα βέλη δείχνουν τις δύο κόκκινες καρφίτσες που
χρησιμοποίησα για να συγκρατήσω στην θέση τους τα «καπάκια» από τον φλοιό, σ’ αυτή την σημαντική πλάγια ρίζα. Είναι
εκείνο που είχα κάνει και προηγουμένως.

                      

  •                                               Η ίδια ρίζα πριν αρχίσει η εργασία

Τα κόκκινα βέλη δείχνουν το σημείο όπου τελειώνει το απομεινάρι της ρίζας. Μπορείτε να δείτε καθαρά πόσο άσχημα
επουλώνει ο κράταιγος τις μεγάλες πληγές! Δημιουργεί εξόγκωμα και ποτέ δεν πρόκειται να κλείσει τελείως! Το απομεινάρι της ρίζας είναι πολύ μακρύ κι έχει ανάποδη κωνικότητα, έτσι χρειάζεται κάποια βοήθεια για να γίνει εμφανίσιμο, ειδικά
επειδή είναι σε πλήρη οπτική θέα και είναι επίσης σημαντικό για την σταθερότητα και την συνολική εικόνα αυτού του
μικρού δένδρου!

                      

  •                              Το απομεινάρι της ρίζας έχει κοντύνει στο επιθυμητό μήκος

                      

  • Έγινε μία τομή σχήματος “V” και ύστερα αφαιρέθηκε το εσωτερικό ξύλο κάτω από τον εξωτερικό φλοιό όπως και 
  • στο προηγούμενο παράδειγμα!

                      

  • Στην συνέχεια το ένα από τα δύο «καπάκια» διπλώθηκε στην θέση του και στερεώθηκε με τις διάσημες πλέον
  • καρφίτσες

                      

  • Και τα δύο «καπάκια» του φλοιού βρίσκονται στην θέση τους στερεωμένα με καρφίτσες. Στην συνέχεια ολόκληρη η πληγή 
  • καλύφθηκε με πάστα.

                      Και μία ακόμη τεχνική παραλλαγή της τεχνικής για τις ρίζες στον ίδιο Κράταιγο

                      

  • Το πράσινο βέλος δείχνει τις δύο καρφίτσες που χρησιμοποίησα στην πλάγια ρίζα για την οποία συζητήσαμε
  • προηγουμένως. Το κόκκινο βέλος δείχνει μία ρίζα στην πίσω πλευρά του δένδρου, που είναι πολύ μακρυά, πολύ 
  • χονδρή και δεν έχει καθόλου κωνικότητα

                     

  • Σε αυτό το σχέδιο φαίνεται πώς θα ήθελα να είναι αυτή η ρίζα στο μέλλον, με κωνικότητα περιμετρικά πριν 
  • εξαφανισθεί κάτω από την επιφάνεια του υποστρώματος

                     

  • Έκανα μία τομή “V” και ύστερα σκάλισα ένα κοίλωμα αφαιρώντας το 1/4 από το εσωτερικό ξύλο 

                      

  • Στην συνέχεια δίπλωσα τον φλοιό προς τα κάτω και τον στερέωσα με μερικά πολύ μικρά καρφάκια. Ολόκληρη η 
  • πληγή καλύφθηκε με πάστα.

                     

Έπειτα όλη η περιοχή του τραύματος καλύφθηκε με χώμα. Ελπίζω κρυφά μέσα μου ότι η πληγωμένη περιοχή θα
βλαστήσει μερικά νέα ριζίδια! Εάν όχι, ακόμη και τότε θα είμαι ευχαριστημένος με την όμορφη κωνική ρίζα έτσι
όπως δημιουργήθηκε. Θα δούμε!

 

Έτσι λοιπόν, φθάσαμε στο τέλος αυτού του μικρού άρθρου μου κι ελπίζω ότι ήταν κατανοητό και ότι όλοι θα δοκιμάσετε
αυτή την απλή τεχνική σε κάποιο από τα δένδρα σας στο μέλλον! Δεν υπάρχει εγγύηση ότι πάντα έχει αποτέλεσμα. Αλλά
ακόμη και έτσι, αυτό που μπορεί να συμβεί είναι να έχει μείνει η ίδια πληγή που θα είχατε εάν δεν χρησιμοποιούσατε
καθόλου την τεχνική μου! Δοκιμάστε την λοιπόν και μοιρασθείτε την εμπειρία σας με τα υπόλοιπα μέλη της κοινότητας του
Bonsai! Και μη φοβάσθε να πειραματίζεσθε, εφ’ όσον αυτό το κάνετε με σεβασμό προς το υλικό που χρησιμοποιούμε για να
εκφράσουμε τον εαυτό μας – τα δένδρα! Στο κάτω-κάτω, η τέχνη μας απαρτίζεται από ζωντανά πλάσματα που είναι
αβοήθητα και μας χρειάζονται προκειμένου να είναι υγιή κι ευτυχισμένα!
Το επόμενο που σκοπεύω να δοκιμάσω με αυτή την τεχνική είναι να αντικαταστήσω ή να επανατοποθετήσω ολόκληρα
κλαδιά ή ρίζες πάνω σ’ ένα δένδρο. Θα σας ενημερώνω για την πρόοδο των πειραματισμών μου!
Και τελευταίο αλλά όχι ασήμαντο : Δεν με ενδιαφέρει καθόλου τι όνομα θα χρησιμοποιήσετε για την μικρή μου τεχνική, εφ’
όσον όμως την δοκιμάσετε!
Σας εύχομαι επιτυχία και keep them small!
Hans van Meer


Ελληνική απόδοση : Π. Α.

 

 

 

 

Last modified on Παρασκευή, 06 Σεπτεμβρίου 2013 18:02
  1. Δημοφιλή
  2. Δείτε Επίσης...
Αζαλέα

Αζαλέα

Απρ 05, 2013 6267 SlideShow

Shimpaku Juniper

Shimpaku Juniper

Απρ 19, 2013 5231 SlideShow

Φωτογραφίες

Shohin maple
Η σελίδα μας στο Facebook....
ΓΑΙΑ 2013 - 2o Σεμινάριο Ελληνικής Λέσχης Μπονσάι
Καλλιέργεια και φροντίδα πεύκου δύο βελονών.
Κοπή πρωτοχρονιάτικης πίτας 2016
Εργαστήριο Οκτωβρίου 2019