Σύνδεση

Όνομα Χρήστη *
Κωδικός *
Να με θυμάσαι

Ιαπωνική μαύρη πεύκη (Pinus thunbergii)

Written by  Απρ 14, 2016

Ιαπωνική μαύρη πεύκη (Pinusthunbergii)

Η λύση στο πρόβλημα του μήκους των βελονών

 

Οι ημερολογιακές αναφορές του κειμένου χρήζουν προσαρμογής

ανάλογα με τις κλιματικές συνθήκες κάθε περιοχής.

 

Μέχρι σχετικά πρόσφατα, η τεχνική που χρησιμοποιούνταν για τη σμίκρυνση των βελονών ήταν η δραστική μείωση του ποτίσματος και της λίπανσης κατά την άνοιξη, μέχρις ότου οι νέες βελόνες να σκληρύνουν. Αυτή η τεχνική όμως αδυνατίζει το δέντρο και έχει ως αποτέλεσμα τα κλαδιά να γίνονται μακριά και χοντρά, ενώ δεν δημιουργούνται νέα μάτια προς τα πίσω. Πριν από μερικές δεκαετίες, η προτιμώμενη τεχνική συμπεριλάμβανε την κατηγοριοποίηση των κεριών σε τέσσερις ομάδες: τα δυνατά, τα μέτρια, τα αδύναμα και τα πολύ αδύναμα. Τα πολύ αδύναμα κεριά παραμένουν ανέγγιχτα μέχρι να αναπτυχθούν. Τα αδύναμα κεριά κλαδεύονται πρώτα και στη συνέχεια κλαδεύονται τα μέτρια – μία βδομάδα έως 10 μέρες αργότερα. Τα δυνατά κεριά κλαδεύονται τελευταία, πάλι μία βδομάδα έως 10 μέρες αργότερα. Αυτή η διαδικασία ήταν επόμενο να προκαλεί αρκετή σύγχυση στους καλλιεργητές.

Τα τελευταία 30 χρόνια όμως τα πράγματα έχουν βελτιωθεί. Η σύγχρονη τεχνική κλαδέματος των κεριών αναπτύχθηκε βάσει επιστημονικής παρατήρησης και πειραματισμού και εν μέρει ως αποτέλεσμα κάποιων τυχαίων γεγονότων, τα οποία έκανε γνωστά στην κοινότητα των μπονσάι ο κύριος Boon Manakitivipart. Έτσι λοιπόν, αυτή η βασική τεχνική που εφαρμόζεται σήμερα ανακαλύφθηκε τυχαία, πριν από 40-50 χρόνια από τον Ιάπωνα Saichi Suzuki (παγκόσμια αναγνωρισμένος καλλιεργητής μπονσάι πεύκων, είναι ο καλλιτέχνης πίσω από το ηλικίας 350 ετών  ιαπωνικό πενταβέλονο πεύκο «Miyajima» που επέζησε της έκρηξης στη Χιροσίμα και είναι τώρα ένα από τα πιο γνωστά εκθέματα του Εθνικού Μουσείου Bonsai & Penjing στην Ουάσινγκτον, D.C. ) Μια ανοιξιάτικη ημέρα λοιπόν στο φυτώριό του Daiju-en στην περιοχή Aichi Prefecture στην Ιαπωνία, ο Saichi Suzuki παρατήρησε ότι μερικά από τα πεύκα του είχαν φαγωθεί από έντομα, μάλλον ακρίδες. Σ’ ένα από αυτά τα προσβεβλημένα δέντρα όλα τα ανοιξιάτικα κεριά είχαν καταστραφεί. Επειδή όλες οι παλιές βελόνες παρέμεναν στο δέντρο, ο Saichi Suzuki συνέχισε να ποτίζει το δέντρο. Μερικές εβδομάδες μετά, αντίκρισε νέα μάτια, που μόλις άρχιζαν να δημιουργούνται. Υπήρχαν πολλά μάτια στη βάση καθενός από τα κεριά που είχαν φάει οι ακρίδες. Καθώς προχωρούσε η σεζόν, τα νέα κεριά άνοιγαν και οι νέες βελόνες ήταν κοντότερες!

 

SaichiSuzuki, ιδρυτής του Daiju-en (http://bonsaitonight.com/tag/daiju-en/)

 

Έναν χρόνο μετά το περιστατικό αυτό, ο Saichi Suzuki άρχισε να πειραματίζεται με μικρότερα δέντρα. Έκοβε τους βλαστούς σε διαφορετικές χρονικές στιγμές και σε διαφορετικά μήκη. Το ημερολόγιο που τηρούσε έδειξε ότι η καλύτερη εποχή να κόβει τα κεριά ήταν περίπου στα μέσα του Ιουνίου μέχρι μέσα Ιουλίου. Εάν η αφαίρεση γινόταν νωρίτερα, τότε οι βελόνες γίνονταν πολύ μακριές. Και εάν γινόταν αργότερα από τα μέσα Αυγούστου, θα δημιουργούνταν μεν νέα μάτια, αλλά δεν θα άνοιγαν παρά μόνο την επόμενη άνοιξη. Μ’ αυτόν λοιπόν τον τρόπο ο Saichi Suzuki ανακάλυψε την τεχνική του κλαδέματος των κεριών και αυτή είναι η αρχή μιας σύγχρονης, επιστημονικής τεχνικής, προκειμένου οι βελόνες της ιαπωνικής μαύρης πεύκης να αποκτήσουν το μήκος που επιθυμεί ο καλλιεργητής μπονσάι.

Εν τούτοις, η σμίκρυνση του μήκους των βελονών είναι το τελευταίο σε μια σειρά αποτελεσμάτων που έχει η αφαίρεση των κεριών στη μαύρη πεύκη. Οι νέες τεχνικές όχι μόνον εξαλείφουν τα μακριά κενά στη νέα βλάστηση, παράγουν κοντά μεσογονάτια και αυξάνουν τη διακλάδωση διά μέσου του εξαναγκασμού του δέντρου σε έναν δεύτερο κύκλο ανάπτυξης, αλλά επίσης εξαναγκάζουν τη δημιουργία ματιών προς τα πίσω με πολύ ταχύτερους ρυθμούς. Όλη αυτή η διαδικασία μας δίνει αποτελέσματα πολύ γρηγορότερα απ’ ό,τι οι παλιές τεχνικές και εφοδιάζει τα δέντρα με πολύ περισσότερο φύλλωμα προς διαμόρφωση, δίνοντας έτσι περισσότερες στιλιστικές επιλογές στον καλλιεργητή. Και το κυριότερο είναι ότι όλα αυτά επιτυγχάνονται χωρίς να αδυνατίζουν σημαντικά το δέντρο.

Προκειμένου να έχουν αποτέλεσμα οι τεχνικές εξισορρόπησης της ενέργειας, είναι περιττό να αναφέρουμε ότι το δέντρο πρέπει να είναι σε άριστη υγεία. Όσο περισσότερο σφρίγος έχει, τόσο τα αποτελέσματά μας  θα είναι πιο προβλέψιμα. Η επιλεκτική αφαίρεση κεριών και βελονών αποδυναμώνει το δέντρο, εφαρμόζοντας επομένως την τεχνική αυτή σ’ ένα αδύναμο ή άρρωστο δέντρο θα μπορούσαμε να το βλάψουμε ανεπανόρθωτα.

Η σωστή μέθοδος για να κάνουμε το σύστημα αυτό να «δουλέψει» είναι να λιπάνουμε επιθετικά την ιαπωνική μαύρη πεύκη την άνοιξη, από την πρώτη κίνηση δημιουργίας ματιών μέχρι το κόψιμο των κεριών. Ενθαρρύνουμε τα κεριά να αναπτυχθούν. Εάν το δέντρο είναι πολύ ανισόρροπο ως προς τη δυναμικότητά του κι εάν έχουμε ένα ή δύο μακριά κεριά, μπορούμε να τα αφαιρέσουμε κατά το ήμισυ. Είναι όμως προτιμότερο να μην το κάνουμε, αλλά να αφήσουμε τα κεριά να αναπτυχθούν ανεμπόδιστα, ανεξάρτητα από το πόσο μακριά θα γίνουν τελικά. Μέσα σε μερικές καλλιεργητικές σεζόν το δέντρο θα είναι υπό έλεγχο.

Η αφαίρεση των κεριών γίνεται παρακολουθώντας το ημερολόγιο, όχι το δέντρο. Άσχετα από το πόσο μακριά γίνονται τα κεριά και σε τι ποσοστό ανοίγουν ή σκληραίνουν οι νέες βελόνες, πρέπει να περιμένουμε μέχρι να έρθει ο σωστός χρόνος για να αφαιρέσουμε τα κεριά του δέντρου μας. Ποιος είναι λοιπόν ο σωστός χρόνος για την αφαίρεση των κεριών της ιαπωνικής μαύρης πεύκης;

Η σωστή χρονική στιγμή καθορίζεται κυρίως από το κλίμα. Γενικότερα, κλαδεύουμε τα κεριά νωρίτερα στα ψυχρά κλίματα και αργότερα στα θερμά κλίματα. Ένας πρόχειρος οδηγός για την έναρξη του κλαδέματος σε διαφορετικές κλιματικές ζώνες θα μπορούσε να διαμορφωθεί ως εξής:

  • Ψυχρά κλίματα: προς το τέλος Μαΐου.
  • Ήπια κλίματα: νωρίς τον Ιούνιο.
  • Ζεστά κλίματα: μέσα έως τέλος Ιουνίου.
  • Τροπικά κλίματα: νωρίς έως μέσα Ιουλίου.
  • Για παράδειγμα, σε μεσογειακές περιοχές με μακρύ και ζεστό φθινόπωρο και υψηλές θερμοκρασίες που επεκτείνονται και μετά  τον Σεπτέμβριο μπορούμε να αφαιρέσουμε αργότερα (Ιούλιο). Σε άλλες περιοχές όπου η αναπτυξιακή σεζόν είναι βραχύτερη θα αφαιρέσουμε νωρίτερα.

Άλλος ένας καθοριστικός παράγοντας είναι το μέγεθος του δέντρου. Όσο περισσότερο χρόνο έχουν στη διάθεσή τους οι καλοκαιρινοί βλαστοί για ν’ αναπτυχθούν, τόσο μακρύτερες θα γίνουν οι νέες βελόνες. Εάν αποκόψουμε τα κεριά νωρίς, οι νέοι βλαστοί θα έχουν μεγαλύτερο χρόνο για ν’ αναπτυχθούν, απ’ όσο θα έχουν οι βλαστοί που θα τους αφαιρέσουμε τα κεριά μερικές εβδομάδες αργότερα. Γενικότερα, προσπαθούμε να ενθαρρύνουμε την ανάπτυξη μακρύτερων βελονών στα μεγάλα δέντρα και μικρότερων βελονών στα μικρότερα δέντρα. Πολύ μικρές βελόνες σ’ ένα μεγάλο πεύκο θα φαίνονται τελείως αταίριαστες και μπορεί να μας κάνουν να αναρωτιόμαστε σχετικά με την υγεία του. Μακριές βελόνες σ’ ένα μικρό δέντρο θα φαίνονται «απείθαρχες» και θα εμποδίζουν τον σαφή ορισμό του περιγράμματος των «σύννεφων». Όταν οι βελόνες βρίσκονται σε αναλογία προς το συνολικό μέγεθος του δέντρου, τότε το αποτέλεσμα θα είναι ευχάριστο οπτικά. 

Κλαδεύοντας τα κεριά στα μεγάλα δέντρα νωρίς, δίνουμε στους βλαστούς  που αναπτύσσονται το καλοκαίρι επαρκή χρόνο για να διαμορφώσουν κατάλληλα μακριές βελόνες. Κλαδεύοντας τα κεριά στα μικρά δέντρα αργότερα, δίνουμε στους βλαστούς  που αναπτύσσονται το καλοκαίρι λιγότερο χρόνο για να αναπτυχθούν κι επομένως οι βελόνες είναι πιο κοντές. Μπορεί να φαίνεται πολύ επιλεκτικό να κάνουμε διακρίσεις τόσο μικρές, όσο λίγες εβδομάδες εδώ ή εκεί, αλλά τα πεύκα ανταποκρίνονται καλά σ’ αυτές τις λεπτές προσαρμογές, και με αυτές τις ιδιαίτερες αποχρώσεις που έχουν δημιουργηθεί αποτελούν μερικά από τα πιο όμορφα πεύκα μπονσάι. Βάσει αυτών των γνώσεων μπορούμε να συμπεράνουμε πιο εύκολα (μέσα από τις δοκιμές και τα λάθη) πότε θα πρέπει κόψουμε τα κεριά κάθε δέντρου, ώστε να επιτύχουμε το μήκος βελονών που επιθυμούμε. Μια προειδοποίηση ωστόσο γι’ αυτή την τεχνική είναι το ενδεχόμενο να επακολουθήσει ένας ασυνήθιστα ψυχρός καιρός το καλοκαίρι. Ένα μεγάλο πεύκο που του αφαιρέθηκαν τα κεριά τον Ιούνιο μπορεί να δώσει βελόνες δυσανάλογα μικρές, εάν το καλοκαίρι ξαφνικά γυρίσει στον κρύο και υγρό καιρό.

Το να καταφέρουμε να ορίσουμε τη σωστή χρονική στιγμή του κλαδέματος είναι τόσο τέχνη όσο και επιστήμη. Ενώ μπορεί να είναι δύσκολο να καθοριστεί εκ των προτέρων η ιδανική στιγμή για την αφαίρεση των κεριών σ’ ένα δέντρο, εκ των υστέρων είναι συνήθως αρκετά σαφές τι πήγε σωστό ή λάθος. Εάν η κατάλληλη εποχή του κλαδέματος παρέλθει, οι επιλογές που έχουμε είναι: ή να αφήσουμε το κλάδεμα για τον επόμενο χρόνο ή να κλαδέψουμε τόσο αργά και να περιμένουμε να δούμε το αποτέλεσμα. Κάτι ακόμη που πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν μας είναι ότι σε δέντρα στα οποία έχουμε αφήσει να αναπτύσσονται escape/sacrifice branches (κλαδιά που εξυπηρετούν μόνο στην πάχυνση του κορμού/κλαδιών και όχι στον σχεδιασμό του μπονσάι) δεν κλαδεύουμε τα κεριά, γιατί αυτά τα ειδικά κλαδιά υπάρχουν για να ενθαρρύνουν την έντονη ανάπτυξη, και η αφαίρεση των κεριών σκοπεύει στην επιβράδυνση της ανάπτυξης. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, πού πηγαίνει η ενέργεια που προωθεί την καλοκαιρινή ανάπτυξη; Πολύ συχνά εκτρέπεται προς αυτά τα escape/sacrifice branches.

Ξεκινάμε, λοιπόν, για πρώτη φορά τη διαδικασία με αβεβαιότητα, αλλά μέσα από την εφαρμογή θα μάθουμε πώς ανταποκρίνεται το πεύκο μας και έτσι μπορούμε στη συνέχεια να αρχίσουμε να κάνουμε τις προσαρμογές μας για τον επόμενο χρόνο. Ήταν η καλοκαιρινή βλάστηση πολύ αδύναμη; Μπορούμε να δώσουμε περισσότερο λίπασμα, να αφαιρέσουμε τα κεριά νωρίτερα ή να περιμένουμε μέχρι το δέντρο να αποκτήσει καλύτερη υγεία πριν αφαιρέσουμε και πάλι κεριά. Ήταν η καλοκαιρινή βλάστηση πολύ δυναμική; Μπορούμε να αφαιρέσουμε τα κεριά αργότερα ή να αποσπάσουμε περισσότερες βελόνες. Είναι η καλοκαιρινή βλάστηση ανισόρροπη; Μπορούμε να πειραματιστούμε με τις διάφορες τεχνικές ελέγχου και αναδιανομής της ενέργειας. Γενικά όμως, ας γνωρίζουμε ότι κάποια πεύκα αντιδρούν απρόβλεπτα στα πρώτα κλαδέματα κεριών και συχνά χρειάζονται 3-5 χρόνια για να σταθεροποιηθούν μέσα σ’ ένα μοτίβο κλαδέματος.

 

Το κόψιμο των κεριών

Το ψαλίδι σας θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο κοφτερό, για να μην υπάρξει βλάβη στον ευαίσθητο ιστό. Σε πιο ηλικιωμένα και πολύτιμα δέντρα, ίσως αποφασίσετε να καθαρίσετε και να τροχίσετε τις λεπίδες περισσότερο από μία φορά στη διάρκεια της εργασίας. Η τεχνική είναι αρκετά απλή αλλά πρέπει να την ακολουθείτε πολύ προσεκτικά. Πάντα να κόβετε εντελώς εγκάρσια τον «λαιμό» των κεριών. Το κόψιμο υπό γωνία επιτρέπει στη μία πλευρά του «λαιμού» να είναι πιο δυνατή από την άλλη, συμβάλλοντας κατ’ αυτό τον τρόπο σε μία ανισόρροπη, ανοργάνωτη ανάπτυξη. Φροντίστε να μην κόψετε άλλες βελόνες, γι’ αυτό χρησιμοποιείστε το χέρι σας ώστε να υποστηρίξετε το βλαστάρι και να πλησιάζετε το ψαλίδι στο κερί με τις λεπίδες κλειστές, ανοίγοντάς τες στο σημείο που αγγίζετε το κερί που θα κοπεί. Κάνετε μία μόνο καθαρή τομή.

 

(http://bonsaistudygroup.com/japanese-black-pine-discussion/needle-therapy-by-chris-johnston)

 

Όπως προαναφέραμε, η καλύτερη πρακτική είναι η κατηγοριοποίηση των κεριών σε τρεις ή τέσσερις κατηγορίες βάσει της δυναμικότητάς τους. Για παράδειγμα, στην επόμενη φωτογραφία, οι περιοχές σε κόκκινο κύκλο είναι οι πλέον δυνατές, ενώ αυτές σε κίτρινο δεν είναι το ίδιο δυνατές.

 

(http://bonsaistudygroup.com/japanese-black-pine-discussion/needle-therapy-by-chris-johnston)

Αυτό όλο ίσως να φαίνεται αρκετά περίπλοκο και σε κάποιον βαθμό είναι όντως. Όμως τελευταία, η διαδικασία έχει απλουστευθεί τρομερά. Δηλ. αφήνουμε (όπως παλιά) απείραχτα τα μικρότερα, πιο αδύναμα κεριά και ΟΛΑ τα υπόλοιπα τα αφαιρούμε την ίδια ημέρα.

 

Φωτ. 1. To καινούργιο κερί αρχίζει να μεγαλώνει την άνοιξη. Στην φωτ. βλέπουμε τα κεριά που μόλις ανοίγουν.

 (http://bonsaistudygroup.com/japanese-black-pine-discussion/needle-therapy-by-chris-johnston)

 

Φωτ. 2. Περιμένουμε μέχρι οι νέες βελόνες να μεγαλώσουν και να ανοίξουν. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα έχουν αναπτυχθεί πάρα πολύ μέχρι να κόψουμε τα κεριά.

 

(http://bonsaistudygroup.com/japanese-black-pine-discussion/needle-therapy-by-chris-johnston)

Η κυκλωμένη περιοχή, ο «λαιμός» του κεριού, είναι γυμνή. Φυσιολογικά, βραχύτεροι «λαιμοί» είναι επιθυμητοί για υλικό μπονσάι, καθώς έχουν την τάση να αναπτύσσονται πιο συμπαγείς. Όπου δεν υπάρχουν βελόνες, δεν υπάρχουν μάτια. Τυχαία μάτια υπάρχουν στον φλοιό και παραμένουν σε λήθαργο όσο δεν υπάρχει αιτία να τα ενοχλήσει. Αλλά και κάθε ζεύγος βελονών κρύβει ένα μάτι. Εάν το σύμπλεγμα βελονών αποτελείται από τρεις βελόνες, το μάτι θα είναι πολύ δυνατό και θα αναπτυχθεί από μόνο του.

 

Φωτ. 3. Κόβουμε και αφαιρούμε τελείως το νέο κερί.

 

(http://bonsaistudygroup.com/japanese-black-pine-discussion/needle-therapy-by-chris-johnston)

Κόβουμε το κερί στη βάση των βελονών μάλλον, παρά στη βάση του λαιμού. Αυτό το κερί είναι αρκετά δυνατό, οπότε αφήνοντας μήκος 10 χιλ. (για τα δυνατότερα κεριά) θα καθυστερήσει λίγο την ανάπτυξη αυτού του βλαστού. Για πιο αδύναμα κεριά, αφήνουμε ένα πιο κοντό απομεινάρι/κοτσάνι. Ακολουθούμε το ίδιο πρότυπο για όλα τα κεριά, εκτός από τα πολύ αδύναμα και όσα χρειάζεται να αφήσουμε να πάρουν μήκος για τον σκοπό της διαμόρφωσης. Τα απομεινάρια μπορούν ν’ αφαιρεθούν το φθινόπωρο στη διάρκεια της αφαίρεσης των βελονών, ή την άνοιξη στη διάρκεια του συρματώματος.

 

Φωτ. 4. Κόβουμε απολύτως κάθετα τον βλαστό.

 

(http://bonsaistudygroup.com/japanese-black-pine-discussion/needle-therapy-by-chris-johnston)

Ύστερα από το κόψιμο των κεριών, θα εντείνουμε ακόμα περισσότερο την κατανομή της ενέργειας με την απόσπαση των βελονών. Αντί να περιμένουμε μέχρι το φθινόπωρο, θα αφαιρέσουμε βελόνες από ολόκληρο το δέντρο, αφήνοντας τόσο λίγες όσο πέντε ζεύγη βελονών στα δυνατότερα άκρα του δέντρου (όπου έχουμε αφήσει τους μακρύτερους λαιμούς) και τόσο πολλές όσο 10 ζεύγη στα πιο αδύναμα άκρα. Το φύλλωμα τραβάει ενέργεια κι αυτό θα ενθαρρύνει τα νέα μάτια να αναπτυχθούν. Γι’ αυτόν τον λόγο αφήνουμε περισσότερο φύλλωμα με τα πιο αδύναμα μάτια και το αντίθετο. Για περιοχές στις οποίες χρειάζονται περισσότερα κλαδιά, μπορούμε να αφήσουμε επιπλέον βελόνες. Υπάρχει πιθανότητα να δημιουργηθούν νέες βελόνες-μάτια. Στο τέλος της διαδικασίας, τα δέντρα (ιδιαίτερα τα νεότερα και υπό εκπαίδευση δέντρα) μπορεί να μοιάζουν λιγάκι σαν μαδημένα κοτόπουλα. Αλλά δεν πρέπει ν’ ανησυχούμε γι’ αυτό, επειδή όταν δημιουργηθούν τα νέα μάτια και ανοίξουν σε βελόνες, θα εκπλαγούμε για το πόσο γρήγορα το δέντρο έχει γεμίσει κι έχει αναπτυχθεί.

Μετά την αφαίρεση των κεριών, αφαιρούμε το λίπασμα από το δέντρο. Όταν οι νέες βελόνες έχουν εδραιωθεί, τότε μπορούμε να ξαναβάλουμε λίπασμα. Μ’ αυτόν τον τρόπο δεν επιτρέπουμε στη νέα βλάστηση να επιμηκυνθεί και στις βελόνες να γίνουν δυσανάλογες σε μήκος.

 

Φωτ. 6.  Σε 10 περίπου ημέρες θα δούμε πολλά νέα μάτια να σχηματίζονται στη βάση των λαιμών που κόψαμε.

 

Αντίθετα με τεχνικές που προηγουμένως είχαμε διδαχτεί, ΔΕΝ αφαιρούμε κανένα απ’ αυτά! Αφήνουμε όλα τα μάτια να μεγαλώσουν, ν’ ανοίξουν και να δώσουν βελόνες. Αυτό είναι μία επιπλέον νέα άποψη αυτής της τεχνικής. Δεδομένου ότι τα δυνατότερα κεριά θα δώσουν περισσότερα μάτια, βγάζοντας τον ανταγωνισμό απ’ το παιχνίδι (αφαιρώντας μάτια) δεν θα κάνουμε κάτι πέρα από το να ενδυναμώσουμε τα υπόλοιπα γύρω από εκείνο το δυνατό κερί. Αυτό είναι το τελείως αντίθετο από το αποτέλεσμα που επιθυμούμε. Τα αφήνουμε, λοιπόν, όλα να ανταγωνίζονται μεταξύ τους και το φθινόπωρο διαλέγουμε εκείνο το ζευγάρι που επιθυμούμε.  

Όταν φτάσει το φθινόπωρο και είμαστε έτοιμοι να προετοιμάσουμε το δέντρο για τη χειμερινή του ανάπαυση, τότε αφαιρούμε όλες τις βελόνες αυτής της άνοιξης που έχουν απομείνει (τα 5 με 10 ζεύγη που είχαμε αφήσει στο δέντρο μετά την αφαίρεση των κεριών). Τώρα είναι η στιγμή να διαλέξουμε ποιους βλαστούς θα κρατήσουμε. Μ’ αυτόν τον τρόπο, έχουμε δημιουργήσει βλάστηση δύο σεζόν μόνο μέσα σ’ ένα καλοκαίρι. Ποιους βλαστούς πρέπει να αφήσουμε; Επί χρόνια είχαμε διδαχτεί ότι «Αφαιρούμε κάθε βλαστάρι με διεύθυνση επάνω ή κάτω». Το πρόβλημα μ’ αυτή τη θεωρία, εάν την ακολουθήσουμε αυστηρά, είναι ότι τα κλαδιά θα ανοίγουν σαν βεντάλιες χωρίς κανένα βάθος. Πρέπει να συνυπάρχουν κάποια πλάγια μάτια με κατεύθυνση που θα είναι επάνω και κάτω. Το πιο χαμηλό θα αποτελέσει την προέκταση του κλαδιού και το ανώτερο θα αποτελέσει ένα κλαδί πιο ψηλά. Έτσι το δέντρο μας θα έχει αρκετά πιο φυσική εμφάνιση.

Αυτή είναι επίσης η στιγμή που θα αποσπάσουμε και πάλι τις βελόνες του τρέχοντος έτους και θα αφήσουμε 5 ζεύγη στην κορυφή του δέντρου και μέχρι 10 ζεύγη στη βάση του, εάν αυτό δεν πρόκειται να εκτεθεί, ώστε να το φέρουμε σε περαιτέρω ισορροπία. Για ένα ώριμο και καλά ισορροπημένο δέντρο, μπορούμε να προσαρμόσουμε αυτά τα νούμερα, ώστε να το κρατάμε σε μα καλή ισορροπία.

 

 

 

 

Έρευνα/Κείμενο/Μεταφράσεις: Α. Π. - 2016

Επιμέλεια/Διόρθωση: .Ν. Φ.

 

 

Βιβλιογραφία:

Στο άρθρο αυτό έχουν συμπεριληφθεί πληροφορίες από διαδικτυακά αναρτημένο υλικό των :

1.- bonsaistudygroup.com

2.- bonsaitonight.com

3.- Sashi-eda Bonsai 

Last modified on Πέμπτη, 14 Απριλίου 2016 08:32
  1. Δημοφιλή
  2. Δείτε Επίσης...
Αζαλέα

Αζαλέα

Απρ 05, 2013 6267 SlideShow

Shimpaku Juniper

Shimpaku Juniper

Απρ 19, 2013 5231 SlideShow

Φωτογραφίες

Θεματικό εργαστήριο Άνοιξης 2015
Stefano Frisoni, demostration (VIDEO)
Laughs from the past...
Εργασίες Μαΐου
"Υπόστρωμα, Πότισμα και Λίπανση" του Walter Pall
1η Ανθοκομική Έκθεση Αχαρνών