Σύνδεση

Όνομα Χρήστη *
Κωδικός *
Να με θυμάσαι
Ανδρέας Καπούλας

Ανδρέας Καπούλας

Την Κυριακή 29 Οκτωβρίου στις 10.30 π.μ. θα πραγματοποιηθεί το καθιερωμένο εργαστήριο για τα μέλη του Συλλόγου μας.
 
Αυτό το εργαστήριο θα είναι αφιερωμένο στα νέα μας μέλη! Στα μέλη που δεν έχουν αρκετή πείρα με τα μπονσάι ή σε εκείνους που θα ήθελαν το κάτι παραπάνω!

Οι φίλοι των μπονσάι – και όχι μόνο – είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν δέντρα των μελών της Ελληνικής Λέσχης Μπονσάι. Η Έκθεση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο μιας καινοτόμου και φιλόδοξης εκδήλωσης, με σκοπό την προώθηση της αγαπημένης μας τέχνης.

Η «Έκθεση μπονσάι της Ελληνικής Λέσχης Μπονσάι 2016», πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2016 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δήμου Αχαρνών. 

Θερμές ευχαριστίες στον Δήμο Αχαρνών, την Πρόεδρο της ΔΗ.Κ.Ε.Α. κυρία Μαρία Ναυροζίδου, τα μέλη της οργανωτικής επιτροπής της έκθεσης για την άρτια οργάνωση και το πολύ ομορφο αποτέλεσμα και κυρίως τα μέλη μας, που χωρίς τα δέντρα τους δεν θα ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθεί αυτή η υψηλού επιπέδου έκθεση δέντρων μπονσάι.

Την Κυριακή 25 Ιουνίου 2017 θα πραγματοποιηθεί το καθιερωμένο πλέον εργαστήριο για τα μέλη της Ελληνικής Λέσχης Μπονσάι στα φυτώρια Hellas Plants Ltd. του κου Κανελλοπουλου. Έτσι, θα αποχαιρετίσουμε το πρώτο μισό του 2017 και θα προετοιμαστούμε για τις επόμενες δραστηριότητες του Συλλόγου μας για τους επόμενους μήνες, ώστε να κλείσουμε δημιουργικά και πρωτότυπα αυτό το έτος. 

Πεῦκα

Νά ‘ταν τὰ πεῦκα τῆς πλαγιᾶς, νὰ μοῦ ῾διναν
ἀπ᾿ τὰ κλαδιά τους τ᾿ ἄμετρα μία στοῖβα,
νά ῾φτιανα σὲ μίαν ἄκρη δίπλα τους
τὴ φτωχική μου κι ἔρημη καλύβα.

 

Νά ῾ταν τὸ καλοκαίρι νὰ μοῦ δίνανε
τὰ φύλλα νὰ πλαγιάσω τὰ ξερά τους,
μαζί τους νὰ τὸ λέω τὸ τραγούδι τους,
μαζί τους τ᾿ αὐγινὸ τὸ σφύριγμά τους.

 

Κι ὕστερα τίποτ᾿ ἄλλο. Κι ὅταν θά ῾σβηνε
ἔτσι ἡ ζωή μου ἀπὸ χαρὰ γεμάτη,
λίγα κλαδιά τους πάλι νὰ μοῦ δίνανε,
νὰ γίνουν τὸ στερνό μου τὸ κρεββάτι...

(Λάμπρος Πορφύρας (1879-1932)

 

Η Χαλέπειος Πεύκη ή Κοινό Πεύκο (λατ., Pinus halepensis) αποτελεί το κυρίαρχο είδος πεύκης της δυτικής και κεντρικής ζώνης των παραλίων της Μεσογείου. Μαζί με το συγγενικό είδος της τραχείας πεύκης (Pinus brutia ), που την αντικαθιστά στην ανατολική ζώνη, συγκροτούν τα Μεσογειακά πευκοδάση, τα πιο σημαντικά δασικά οικοσυστήματα της Μεσογείου. Απαντάται στην Ελλάδα, Ιταλία, νότια Γαλλία, Ισπανία, Κροατία, Τυνησία, Μαρόκο, και τη Λιβύη και υπάρχει επίσης ένας πληθυσμός στη Συρία, Λίβανο, Ισραήλ και τη νότια Τουρκία, όπου και περιγράφηκε αρχικά το είδος. Στην Ελλάδα βρίσκεται στην Κρήτη, Στερεά Ελλάδα, Εύβοια, στα νησιά του Αιγαίου, στη Χαλκιδική, στα νησιά του Ιονίου, όπου σχηματίζει δάση. Αναπτύσσεται από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τα 1.000 μέτρα. Προτιμά τις ξερές και ζεστές περιοχές και τα ασβεστολιθικά εδάφη που δεν συγκρατούν υγρασία. Η χαλέπειος Πεύκη είναι μικρό προς μεσαίο δέντρο με ύψος 15 με 30 μέτρα και διάμετρο κορμού που φτάνει τα 60 εκατοστά και σε σπάνιες περιπτώσεις μέχρι το ένα μέτρο. Οι ρίζες του είναι υφέρπουσες και απλά βυθίζονται ελαφρά στο έδαφος. Ο φλοιός είναι τραχύς και οι βελόνες είναι πολύ λεπτές με μήκος μέχρι 12 εκ. και έχουν ένα χαρακτηριστικό κιτρινωπό πράσινο χρώμα. Οι βελόνες αναπτύσσονται σε ζεύγη. Οι κώνοι είναι στενοί και αρχικά πράσινοι, ενώ όταν ωριμάσουν ύστερα από περίπου δύο χρόνια είναι καφεκόκκινοι. Οι σπόροι παρασύρονται από τον αέρα. Οι κώνοι ανοίγουν σιγά για τα επόμενα χρόνια (μια διαδικασία που επιταχύνεται με την έκθεση σε θερμότητα, όπως σε μία δασική πυρκαγιά) και τα σπέρματα ωριμάζουν στην αρχή του καλοκαιριού και διασπείρονται γρήγορα και συχνά σε σημαντικές αποστάσεις χάρη στα πτερύγια που διαθέτουν (φαινόμενο ανεμοχωρίας). Υπολογίζεται ότι ένα ώριμο δέντρο χαλεπίου πεύκης παράγει αρκετές χιλιάδες σπέρματα κάθε χρόνο. Όμως, αρκετά από αυτά δεν απελευθερώνονται και παραμένουν κλειστά πάνω στο δέντρο για αρκετά μεγάλα χρονικά διαστήματα, μπορεί και περισσότερο από 10 χρόνια.

Το κοινό πεύκο είναι μάλλον το πιο διαδεδομένο καλλωπιστικό δέντρο στην Ελλάδα. Όχι άδικα, αφού αντέχει σε παρά πολλές δυσκολίες, ακόμη και στην ανθρωπινή αμέλεια. Από το δέντρο αυτό συλλέγεται το ρετσίνι, που προστίθεται στο κρασί για τη δημιουργία της γνωστής ρετσίνας. Tα άλλα είδη πεύκων στη χώρα μας είναι : Το θασίτικο Πεύκο ή τραχεία Πεύκη (επιστ. P. Brutia), το μαυρόπευκο (επιστ. μαύρη Πεύκη - P. Nigra), το δασόπευκο, λιάχα ή δασική Πεύκη (επιστ. Πεύκη η αγρία - P. Sylvestris), το βουνόπευκο(επιστ. Πεύκο μούγκο - Pinus mugo), το μακεδονίτικο ή βαλκανικό Πεύκο (επιστ. P. peuce - Πεύκη η πεύκη), η κουκουναριά ή ήμερο Πεύκο (επιστ. P. pinea - Πεύκη η πίτυς), τέλος το ρόμπολο ή λευκόδερμο Πεύκο (επιστ. λευκόδερμη Πεύκη - P. Leucodermis).

Αναφορικά με την καλλιέργεια του συγκεκριμένου είδους ως μπονσάϊ, ασφαλώς το πρώτο που μας έρχεται στον νου είναι ότι το μεγάλο μήκος των βελονών, καθιστά τη Χαλέπειο μη αποδεκτό υποψήφιο. Εν τούτοις, ακολουθώντας με ακρίβεια και αυστηρότητα ορισμένες τεχνικές, μπορούμε να επιτύχουμε πολύ καλά δείγματα στα οποία με την πάροδο του χρόνου η υφή και ο χαρακτήρας του φλοιού θα μας αποζημιώσει για την όποια έλλειψη πυκνότητας στο φύλλωμα.

Ο Ofer Grunwald είναι καλλιτέχνης μπονσάϊ, έφορος των Βοτανικών Κήπων της Ιερουσαλήμ και φροντιστής της Συλλογής μπονσάϊ των Κήπων, χαρακτηρίζει τα Μεσογειακά είδη ερυθράς Πεύκης (P. halepensis, P. pinea, P. brutia) ως «εξαιρετικά» (Cracking Mediterranean Red Pines). Μάλιστα σε σχετικό του άρθρο στο περιοδικό Bonsai Focus καλεί τους θιασώτες του μπονσάϊ σε Ιταλία, Ισπανία και Ελλάδα να αρχίσουν να δουλεύουν περισσότερο αυτά τα ενδημικά είδη.

 

 

 

ΣΥΛΛΟΓΗ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΣΗ - ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΩΣ ΜΠΟΝΣΑΪ

Η ανάκαμψη αυτού του είδους είναι εξαιρετικά περίπλοκη, δεδομένου ότι εάν κόψουμε μία χονδρή ρίζα, το υπόλοιπο τμήμα της δεν θα δώσει νέα ριζίδια, δεν θα διακλαδισθεί. Μόνον οι λεπτές ρίζες διακλαδίζονται μετά τη μείωσή του σε μήκος, αλλά είναι εξαιρετικά εύθραυστες.

Για διευκόλυνση της διαδικασίας της συλλογής του δένδρου από το φυσικό του περιβάλλον, καλό είναι να διαλέγουμε τοποθεσίες με αμμώδες ή αμμο-πηλώδες χώμα. Καλλίτερη εποχή είναι από τον Σεπτέμβριο έως Δεκέμβριο. Πρέπει πάντα να βγάζουμε το δένδρο με άφθονες ρίζες και να είμασθε προσεκτικοί να μη διαλύσουμε το χώμα της ριζόμπαλας που περιβάλλει τις ρίζες. Πριν από τη συλλογή του δένδρου πρέπει να εξετάσουμε προσεκτικά το χώμα για να εκτιμήσουμε τις πιθανότητες επιτυχούς απομάκρυνσης του δένδρου από το φυσικό του περιβάλλον και να διαπιστώσουμε εάν υπάρχουν επιφανειακές λεπτές ρίζες κοντά στον κορμό. Εάν αυτή είναι η περίπτωση, τότε θα κάνουμε ένα εκτεταμένο αρχικό κλάδεμα στα κλαδιά και στη συνέχεια μετά την παρέλευση 6 μηνών θα μπορούμε να απομακρύνουμε το δένδρο.

Όπως σε όλα σχεδόν τα είδη, μία αρχική εφαρμογή βιταμινών(*) και αμινοξέων θα βελτιώσει τις πιθανότητες επιτυχίας στην ανάκαμψη του δένδρου. Και φυσικά, επειδή πρόκειται για κωνοφόρο είδος, δεν θα χρησιμοποιήσουμε μυκητοκτόνα σκευάσματα στο νερό του ποτίσματος, επειδή θα εξαλείψουμε τη σημαντική  μυκόρριζα, απαραίτητη για την επιβίωση του δένδρου. Μπορούμε όταν χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε μυκητοκτόνα όπως το Fosetyl Al κατάλληλα για τα κωνοφόρα.

Το δένδρο μετά την πρώτη μεταφύτευση θα το διατηρήσουμε σε σημείο ημισκιερό μέχρι να παρατηρήσουμε σημεία νέας ανάπτυξης, οπότε σταδιακά θα το μεταφέρουμε σε σημείο σε ηλιοφάνεια καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Εάν υπάρχει δυνατότητα να τοποθετηθεί σε θερμοκήπιο και να ψεκάζεται στην αρχή το φύλλωμα.

Παρά τις δυσκολίες, μόλις το δένδρο εγκατασταθεί με επιτυχία στο δοχείο του, είναι εκπληκτικά ανθεκτικό στις μεταφυτεύσεις ή στο κλάδεμα, στη λίπανση, έντομα, κλιματικές συνθήκες κλπ. Αντέχει σχεδόν ο,τιδήποτε ακόμη και το σκληρό νερό.

Μια ιδιαιτερότητα αυτού του είδους είναι οι διπλές βελόνες που έχει. Όταν είναι νεαρό σε ηλικία ή βρίσκεται σε ένταση/στρες βγάζει κοντές και μονές βελόνες μήκους 2 εκ. και όταν είναι ενήλικο και δυνατό βλασταίνει και βγάζει την άνοιξη κεριά με μακριές και διπλές βελόνες μέχρι 15 εκ. Επίσης, όταν λιπάνουμε συνήθως βγάζει μακριές βελόνες στο πίσω μέρος των νέων βλαστών με τις μονές βελόνες, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο την αισθητική του δέντρου.

 

ΜΕΤΑΦΥΤΕΥΣΗ
Ενώ η αρχική ανάκαμψη είναι δύσκολη, η μεταφύτευση συντήρησης δεν είναι, γιατί όπως είδαμε και πιο πάνω η Χαλέπειος Πεύκη είναι μεγάλης αντοχής όταν «πιάσει». Μεταφύτευση κάνουμε κάθε τέσσερα χρόνια. Ωστόσο, κατά τη μεταφύτευση δεν πρέπει να αφαιρεθεί όλο το χώμα. Συστήνεται να αφαιρεθεί το 1/3 χώματος και ριζών. Αν υπερβούμε το ποσοστό αυτό, χρειάζεται θεραπεία με κάποιο σκεύασμα βιταμίνης Β1 (π.χ. Benerva). Δεν συνιστάται η χρήση ορμόνη ριζοβολίας σε σκόνη στις μεταφυτεύσεις, επειδή συνήθως αυτά τα σκευάσματα περιέχουν μυκητοκτόνα που μπορεί να βλάψουν τη μυκόριζα.

Ωστόσο, σε διάστημα ενός με δύο έτη μετά τη συλλογή του δένδρου, είναι επιτακτική ανάγκη να αφαιρεθεί συνολικά το αρχικό χώμα. Η συνύπαρξη του παλαιού χώματος με το νέο μίγμα υποστρώματος για μακρό χρονικό διάστημα, θα αδυνατίσει το δένδρο σημαντικά. Γιʼ αυτό θα προχωρήσουμε στην αφαίρεση όλου του υποστρώματος με τη χρήση νερού με πίεση με λάστιχο ποτίσματος, ενώ θα κόψουμε τις ρίζες όσο το δυνατόν λιγότερο. Η καλύτερη εποχή γι’ αυτή την εργασία είναι η άνοιξη, κατά τη στιγμή που φουσκώνουν τα νέα μάτια. Σε περίπτωση αλλαγής του μείγματος του υποστρώματος σε μεγάλο ή σημαντικό ποσοστό, θα προχωρήσουμε όπως στην πρώτη μεταφύτευση. Η μυκόριζα είναι πολύ σημαντική σε αυτό το είδος, γιʼ αυτό κρατάμε λίγο από το λευκό μυκήλιο όταν βγάζουμε το δένδρο από τη γλάστρα και στη συνέχεια το χρησιμοποιούμε στο νέο υπόστρωμα και σε άμεση επαφή με τις ρίζες. Επίσης, μπορεί να χρησιμοποιηθούν σκευάσματα μυκόρριζας σε μορφή χαπιών ή σκόνης. Το υπόστρωμα που χρησιμοποιούμε είναι γενικά το ίδιο με τα άλλα κωνοφόρα, akadama και ηφαιστειακή λάβα σε ίσα μέρη. Εν τούτοις δεν είναι ιδιαίτερη απαίτηση αυτό και μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί η ελαφρόπετρα μαζί με λίγη τύρφη ή φλοιό πεύκου και χονδρή άμμο.

 

ΠΟΤΙΣΜΑ

Το πότισμα πρέπει πάντα να είναι ελεγχόμενο και το υπόστρωμα θα πρέπει να στραγγίζει αμέσως και να στεγνώνει ανάμεσα στα ποτίσματα το ανώτερο στρώμα του. Υπερβολικό πότισμα και υπόστρωμα με ελλειπή αποστράγγιση, έχουν μοιραίο αποτέλεσμα στην επιβίωση της μυκόρριζας.

Αντίθετα, δεν θα πρέπει και να οδηγηθούμε στην υπόθεση ότι, επειδή τα πεύκα ζουν σε φτωχά και ξηρά εδάφη, χρειάζονται λίγο νερό. Πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν ότι έχουν ρίζες που κατευθύνονται πολύ βαθειά και φθάνουν σε στρώματα του υπεδάφους τα οποία είναι πλούσια σε νερό.

 

(*) : θα πρέπει να σημειωθεί ότι η συμβολή βιταμινών (συνήθως του συμπλέγματος Β) αμφισβητείται από πολλούς καλλιεργητές εδώ και καιρό, με βάση επιστημονικά δεδομένα.

 

Δηλαδή, παρά το γεγονός ότι τα πεύκα ζουν σε ξηρά εδάφη, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζονται νερό και επομένως δεν πρέπει να παραμελούμε το πότισμά τους.

Μπορεί από καιρού εις καιρόν το υπόστρωμα να στεγνώνει, αλλά αυτό δεν πρέπει να συμβαίνει επί μονίμου βάσεως.

Ποτίζουμε λοιπόν όταν η επιφάνεια έχει στεγνώσει και το πότισμά μας πρέπει να είναι πλήρες, βαθύ, δηλ. μέχρι να τρέξει αρκετό νερό από τις τρύπες αποστράγγισης του δοχείου. Άρα, αποφεύγουμε το μόνιμο πλημμύρισμα του υποστρώματος (υπερβολική υγρασία σημαίνει σάπισμα της ρίζας) και την απόλυτη ξηρασία του υποστρώματος. Καλόν είναι να χρησιμοποιούμε ένα εξάρτημα ποτίσματος (πιστόλι) με πολύ λεπτές τρύπες έτσι ώστε το νερό υπό μορφή λεπτών σταγονιδίων να διαπερνά καλλίτερα το υπόστρωμα και το πότισμα να γίνεται ομαλά. Δεν χρειάζεται να ψεκάζεται το φύλλωμα ή να διατηρούμε τεχνητά υπερβολικά υγρό περιβάλλον, διότι διακινδυνεύουμε την εμφάνιση μυκήτων. Στη διάρκεια της χειμερινής περιόδου, το πότισμα μειώνεται αναλόγως. Θα πρέπει επίσης να γνωρίζουμε ότι, η Χαλέπειος Πεύκη είναι το είδος που χρειάζεται το περισσότερο νερό από όλα τα άλλα είδη πεύκων στην Ευρώπη.


ΛΙΠΑΝΣΗ
Η λίπανση πρέπει να είναι συνεχής καθʼ όλο το έτος, αλλα και εξαρτώμενη από το στάδιο στο οποίο βρίσκεται το δένδρο. Α) Λιπαίνουμε δυναμικά τα δένδρα που βρίσκονται στο στάδιο της ανάπτυξης και εκπαίδευσης, αραιώνοντας τη δοσολογία και τη συχνότητα την πολύ θερμή περίοδο του καλοκαιριού και τον χειμώνα. Β) Όταν το δέντρο έχει πλέον διαμορφωθεί, αν θέλουμε να περιορίσουμε την ανάπτυξη των νέων βελονών πρέπει να περιορίσουμε το άζωτο την άνοιξη και το καλοκαίρι, αλλά όχι να το εξαλείψουμε τελείως διότι θα επηρρεάσουμε αρνητικά τη δημιουργία των νέων οφθαλμών. Είτε χρησιμοποιούμε το ήμισυ της συνήθους δοσολογίας λιπάσματος μέχρι τον Αύγουστο, είτε χρησιμοποιούμε λίπασμα με πολύ χαμηλό ποσοστό αζώτου (και πάλι μέχρι τον Αύγουστο). Ένα άλλο σχήμα που εφαρμόζουν καλλιεργητές είναι λίπανση χωρίς άζωτο νωρίς την άνοιξη, ένα ισορροπημένο οργανικό λίπασμα μετά το τσίμπημα των κεριών, ανάπαυση το καλοκαίρι και επανέναρξη λίπανσης με ισορροπημένο από Σεπτέμβρη μέχρι αργά τον Νοέμβρη. 


“ΤΣΙΜΠΗΜΑ”
Το «τσίμπημα» είναι το κλειδί της επιτυχίας σε αυτό το δέντρο. Εάν κλαδέψουμε ένα κλαδί πιο πίσω από το σημείο όπου υπάρχουν πράσινες βελόνες, τότε δεν θα βλαστήσει ποτέ νέα μάτια. Μπορούμε μόνο να κλαδέψουμε διατηρώντας ένα μεγάλο μέρος «πρασίνου» στο κλαδί, αν θέλουμε αυτό να δώσει νέα μάτια. Στην περίπτωση που βλαστήσει με κεριά, είναι αναγκαίο να κοπούν πλήρως με ψαλίδι αφού έχουν προηγουμένως ωριμάσει (οι βελόνες αρχίζουν να ανοίγουν), μέχρι να έχουμε βλαστούς απλού φυλλώματος. Εάν αφεθεί να αναπτύξει καινούρια κεριά χωρίς «τσίμπημα», τα οποία αφήνονται να μεγαλώνουν κατά τη διάρκεια όλης τη σαιζόν, θα σχηματισθεί πίσω τους μια μακριά περιοχή χωρίς βελόνες στην οποία ποτέ δεν θα βγει νέος βλαστός. ΠΡΟΣΟΧΗ, αυτός είναι ο βασικός τρόπος για να καταστραφεί ένα τέτοιο πεύκο: να αφεθεί ελεύθερο να αναπτυχθεί χωρίς να κάνουμε τίποτα.  

Ωστόσο στην περίπτωση της Χαλεπείου Πεύκης, το ζήτημα είναι περισσότερο περίπλοκο διότι συμβαίνει να έχουμε στο δένδρο συγχρόνως δύο τύπους βελονών, τις νεαρές μονές βελόνες και τα κεριά με τις διπλές βελόνες και πρέπει να τα μεταχειρισθούμε με διαφορετικό τρόπο, με τελικό σκοπό την απόκτηση κεριών με διπλές και κοντές βελόνες.

(Α) Όταν το δένδρο είναι νεαρής ηλικίας παράγει μόνον βλαστούς με μονές και κοντές βελόνες. Διατηρώντας τη λίπανση καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, μπορούμε να «τσιμπήσουμε» τους νέους βλαστούς που έχουν φθάσει στα 5cm μήκος, περίπου μέχρι 2cm, στη διάρκεια όλης της σαιζόν, αφαιρώντας τις άκρες τους με τα δάκτυλα. Δηλαδή, κάθε εβδομάδα από Μάΐο έως Νοέμβριο πρέπει να ελέγχουμε αν υπάρχουν νέοι βλαστοί που να υπερβαίνουν τα 2cm και να τους «τσιμπάμε». Με αυτόν τον τρόπο μία έντονη διακλάδωση λαμβάνει χώρα, το δένδρο δίνει τόσους  βλαστούς που το φθινόπωρο θα πρέπει να αφαιρεθούν όσοι έχουν βλαστήσει σε ανεπιθύμητα σημεία. Είναι επίσης σύνηθες να δημιουργούνται μερικές διπλές και πολύ μακριές βελόνες στο πίσω μέρος των κλαδιών, αλλά αυτές θα τις κοντύνουμε με κοφτερό ψαλίδι το φθινόπωρο, χωρίς να ξεραθούν και να κιτρινίσουν. Με την πάροδο του χρόνου το δένδρο θα αρχίσει να βλαστάνει κεριά τα οποία θα μεταχειρισθούμε με τον παρακάτω τρόπο.

(Β) Όταν το δέντρο είναι ενήλικο, δηλαδή έχει κάνει διακλαδώσεις και έχει πυκνότητα φυλλώματος, η ενήλικη βλάστηση εμφανίζεται με τα ΚΕΡΙΑ. Το καλοκαίρι αφού αφαιρεθούν τα κεριά, θα κάνουμε κι επιλογή των βλαστών που εμφανίζονται σε κάθε κλαδάκι, με τον ίδιο τρόπο που δουλεύουμε τη δασική Πεύκη (scots Pine), θα κρατήσουμε μόνο δύο απ’ αυτούς σε κάθε άκρο βλαστού και εξισορροπώντας με αυτόν τον τρόπο το σφρίγος σε ολόκληρο τον δένδρο, με την αφαίρεση των πιο ισχυρών στην κορυφή και κρατώντας τα δυνατά μάτια στο κάτω μέρος, στη βάση του δένδρου. Το φθινόπωρο αφαιρούνται και οι παλιές βελόνες με το ψαλίδι και όχι τραβώντας τες, ώστε να ευνοηθεί η εμφάνιση περισσότερων βλαστών την άνοιξη. 

Μία διαφοροποιημένη μέθοδος είναι η ακόλουθη : Την Άνοιξη τα κεριά επιμηκύνονται. Πριν αρχίσουν οι βελόνες να ανοίγουν, μπορούμε να αφαιρέσουμe το άκρο από εκείνα τα οποία επιμηκύνονται πάρα πολύ γρήγορα (metsumi). Αργότερα προς τον Ιούνιο όταν οι νέες βελόνες ανοίγουν, προχωρούμε στην αφαίρεση του μήκους όλης της νέας ανάπτυξης, αφήνοντας μόνον μερικά ζευγάρια βελονών (mekiri). Τον Ιούνιο όταν οι νέες βελόνες έχουν ωριμάσει, αφαιρούμε τις βελόνες των προηγουμένων ετών και τον Σεπτέμβριο μπορούμε να αφαιρέσουμε μερικές βελόνες ακόμη από ορισμένα κλαδιά, προκειμένου να εξισορροπήσουμε την ενέργεια. Στο τέλος του φθινοπώρου μπορούμε να κοντύνουμε τις βελόνες που έχουν επιμηκυνθεί με τη χρήση κοφτερού ψαλιδιού, έτσι ώστε να ξαναδώσουμε στο δένδρο το περίγραμμα της σιλουέττας του.

Επειδή η τεχνική του mekiri είναι πολύ τραυματική για το δένδρο, είναι καλλίτερα να γίνεται κάθε δεύτερο χρόνο, λαμβάνοντας πάντα υπ’ όψιν μας την κατάσταση της υγείας και της δύναμης του δένδρου.

Εξ άλλου εάν αφαιρούμε διαρκώς τα νέα κεριά, αποκτούμε μεν την επιθυμητή διακλάδωση, αλλά το φύλλωμα θα είναι πάντα το νεαρό, δηλ. κοντές και μονές βελόνες.
halepensis1

Αναφερθήκαμε στην εισαγωγή στον καλλιτέχνη Ofer Grunwald και στη θετική του γνώμη για τα πεύκα της Μεσογείου. Στο σημείο αυτό, επανερχόμασθε στον Grunwald για να ασχοληθούμε με τις παρατηρήσεις και την εμπειρία του  ύστερα από αρκετό χρόνο ενασχόλησης με μπονσάϊ Χαλεπείου Πεύκης. Με την επιβεβαίωση των δεδομένων του και από τον Juan Andrade(**) κατέληξαν σε ένα ετήσιο σχέδιο εργασιών το οποίο ο Grunwald θα έθετε σε εφαρμογή και πειραματισμό στη διάρκεια του 2014. Ας δούμε με συντομία τον τρόπο με τον οποίο δουλεύει αυτό το είδος πεύκων. Σημειώνει λοιπόν ότι σε αντίθεση με την Ιαπωνική ερυθρά πεύκη η οποία έχει ένα μείζονα ετήσιο κύκλο ανάπτυξης, τα Μεσογειακά είδη ερυθράς πεύκης έχουν τρείς κύκλους. Γεγονός το οποίο καθιστά την αντιμετώπισή τους κάπως περίπλοκη, διότι π.χ. πότε θα κάνουμε την αφαίρεση των κεριών; Μετά από ποιόν κύκλο; Πώς θα μοιράσουμε τις εργασίες μέσα στο έτος έτσι ώστε να μη καταπονήσουμε υπερβολικά το δένδρο; Όπως προαναφέραμε το πρόγραμμα εργασιών είναι ακόμη στο στάδιο του πειραματισμού, αλλά σε γενικές γραμμές οι δύο τεχνίτες συνοψίζουν στα παρακάτω.

Οι τρείς κύκλοι ανάπτυξης παρατηρούνται περίπου τον Φεβρουάριο (δυνατή ανάπτυξη), περίπου τον Ιούνιο (δυνατή ανάπτυξη) και περίπου τον Σεπτέμβριο (αδύνατη ανάπτυξη). Εάν δε ο χειμώνας είναι ήπιος, είναι δυνατόν να υπάρξει και ένας ακόμη αδύνατος κύκλος ανάπτυξης στη διάρκεια του Δεκεμβρίου. Για να μη καταπονήσουμε το δένδρο εργαζόμαστε ως εξής :  

(Α) Πριν από τον φθινοπωρινό κύκλο (δηλ. από Αύγουστο μέχρι Σεπτέμβριο) μειώνουμε το μήκος των βλαστών, αραιώνουμε τις βελόνες, επαναπροσδιορίζουμε τα «σύννεφα» του φυλλώματος, αλλά δεν αφαιρούμε κεριά. Ο αδύνατος κύκλος ανάπτυξης που ακολουθεί θα εξασφαλίσει μία συμπαγή ανάπτυξη και δεδομένου ότι δεν αφαιρέσαμε κεριά, το δένδρο δεν θα υποστεί υπερβολικό στρές.

(Β) Τον Φεβρουάριο στον ανοιξιάτικο κύκλο, θα αφήσουμε το δένδρο σε ελεύθερη ανάπτυξη.

(Γ) Πριν από τον καλοκαιρινό κύκλο ανάπτυξης τον Ιούνιο, θα αφαιρέσουμε τα κεριά της ανοιξιάτικης βλάστησης. 

Αφήνουμε σε ελεύθερη ανάπτυξη στη διάρκεια του καλοκαιριού. Θα αραιώσουμε τις βελόνες και θα κάνουμε διαμόρφωση αργά το καλοκαίρι/νωρίς το φθινόπωρο. Λιπαίνουμε και πάλι το φθινόπωρο προκειμένου να υποστηρίξουμε τη βλάστηση της ερχόμενης Άνοιξης.

Όταν εργαζόμασθε στο δένδρο τον πρώτο χρόνο, καθυστερούμε το κόψιμο των κεριών μέχρι αργά το καλοκαίρι (Αύγουστο-Σεπτέμβριο στην περιοχή του, Ισραήλ). Ακόμη κι αν κάνουμε μια γενική διαμόρφωση την Άνοιξη ή τους μήνες Μάΐο/Ιούνιο, αφήνουμε το κλάδεμα των κεριών μέχρι μετά το καλοκαίρι. Λιπαίνουμε επιθετικά και μετά όταν αφαιρέσουμε τα κεριά τον Αύγουστο-Σετέμβριο (στην περιοχή του Ισραήλ), θα παρατηρήσουμε ολόκληρο τόννο από νέα μάτια στα κλαδιά πίσω προς τον κορμό, σε ολόκληρο το δένδρο. Αυτό διευκολύνει στο να επιτύχουμε τρομερή πρόοδο κατά το πρώτο έτος της διαμόρφωσης. Μετά από αυτό, μπορούμε να ξεκινήσουμε τις εργασίες με τον τρόπο που αυτές εφαρμόζονται και στην Ιαπωνική ερυθρά πεύκη, δηλ. αφαιρώντας τα κεριά τον Μάϊο/Ιούνιο. Με αυτό το πρόγραμμα θα δούμε γρήγορη διακλάδωση, το δένδρο θα είναι πολύ υγιές και δυνατό και συνήθως θα έχει πολύ καλή ισορροπία αναφορικά με τη δύναμη/ενέργεια του.

Μία άλλη τεχνική με την οποία επίσης θα πειραματισθούν (το 2014), θα είναι η αφαίρεση των κεριών ΜΕΤΑ τη βλάστηση του Ιουνίου, κόβοντάς τα αρκετά βαθειά έτσι ώστε να αφαιρεθεί η βλάστηση και του Ιουνίου αλλά και η προηγούμενη ανοιξιάτικη. Αυτό ίσως είναι καλλίτερο για δένδρα τα οποία βρίσκονται στο στάδιο της διαμόρφωσης, καθώς τα κλαδιά θα αποκτήσουν πάχος  γρηγορώτερα. Και καθώς το δένδρο θα είναι περισσότερο δυνατό με μόνο μία περίοδο εργασιών στο τέλος Αυγούστου, σχεδόν με βεβαιότητα θα αντιδράσει με ένα τόννο νέας βλάστησης προς τα πίσω. Αλλά με αυτόν τον τρόπο, η διαμόρφωση των «σύννεφων» δεν θα είναι τόσο σύντομη, όσο με τους δύο κύκλους κλαδέματος. Περισσότερες λεπτομέρειες γι’ αυτή την τεχνική θα δοθούν εν καιρώ, καθώς θα συνεχίζεται η εφαρμογή της και θα καταγράφονται τα αποτελέσματα.

Ακολουθούν μερικές φωτογραφίες για την παρουσίαση των αποτελεσμάτων.

http://www.ofer-grunwald-bonsai.com/cracking-mediterranean-red-pines

  

halepensis2.1Εικ. 1 – Ένα «σύννεφο» μετά την αφαίρεση κεριών τον Αύγουστο

halepensis2.2Εικ. 2 – Το ίδιο «σύννεφο» Φεβρουάριο 2014. Νέα μάτια παντού!!

halepensis2.3Εικ. 3 – Το ίδιο «σύννεφο» δεξιά πριν την επιλογή ματιών και αριστερά μετά την επιλογή.

halepensis2.4Εικ. 4 – Το ίδιο κλαδί μετά την επιλογή ματιών. Αυτά τα μάτια θα αφεθούν ελεύθερα να αναπτυχθούν την Άνοιξη.

halepensis2.5Εικ. 5 – Δυο κλαδιά – Στο ένα μόλις έχει δοθεί η βασική φόρμα και το άλλο μετά από ένα έτος εργασιών

 

(**) Ο Juan Andrade είναι καλλιτέχνης μπονσάϊ, μαθήτευσε κοντά στον Boon Manakitivipart και στο Rosade Bonsai Studio στην Πενσυλβάνια και τώρα είναι ανώτερος μαθητευόμενος (senpai) στην Ιαπωνία στο φυτώριο μπονσάϊ Aichi En στην περιοχή Nagoya, με δάσκαλο τον Junichiro Tanaka.

 

ΣΥΡΜΑΤΩΜΑ
Το συρμάτωμα είναι η πιο σημαντική εργασία για τη διαμόρφωση ενός πεύκου, δεδομένου ότι τα κλαδιά του είναι πολύ εύκαμπτα. Φροντίζουμε να συρματώνουμε τα κλαδιά όταν ήδη έχουν σχηματίσει λίγο ξυλώδη ιστό στο εσωτερικό (δηλ. να μην είναι πολύ λεπτά), αλλιώς θα είναι σπατάλη χρόνου, καθώς εύκολα επιστρέφουν στην προηγούμενη κατάστασή τους μετά την αφαίρεση του σύρματος. Πολλές φορές είναι απαραίτητο να ξανασυρματώνουμε κάποιο κλαδί σε διαδοχικά έτη. Αφαιρούμε πάντα το σύρμα, μόλις αρχίσει να «δαγκώνει» στο κλαδί. Εάν το σύρμα έχει αφήσει κάποια ελαφρά σημάδια στον φλοιό πριν από την αφαίρεση, αυτό μας εξυπηρετεί καλλίτερα από αισθητική άποψη, αφού με την πάροδο του χρόνου θα δώσουν

στο κλαδί χαρακτήρα.
Το συρμάτωμα συνιστάται να γίνεται κατά προτίμηση το φθινόπωρο, όταν κονταίνουμε τις μακρυές βελόνες, διότι έτσι μπορεί το δέντρο να μείνει με το σύρμα για περισσότερο καιρό χωρίς να σημαδεύεται πάρα πολύ ο

φλοιός του.


ΚΛΑΔΕΜΑ
Σε ότι αφορά στο κλάδεμα, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι αυτή η ποικιλία είναι από εκείνες που παράγουν περισσότερη ρητίνη όταν κόβουμε ένα κλαδί. Στην περίπτωση κλαδέματος χονδρών κλαδιών, χρησιμοποιούμε πάντα πάστα κλαδέματος (σφραγιστική). Ένας κοινός τρόπος προκειμένου να αξιοποιήσουμε αισθητικά τα κλαδιά τα οποία πρόκειται να αφαιρεθούν, είναι να τα μετατρέψουμε σε jin. Στην περίπτωση αυτή πρώτα γίνεται το κλάδεμα, διατηρώντας ένα ορισμένο τμήμα από το μήκος του κλαδιού και ένα ή δύο μήνες αργότερα, όταν ο χυμός έχει αρχίσει να αποσύρεται, προχωρούμε στον καθαρισμό και τη  διαμόρφωση του κλαδιού σε jin. Γενικώτερα όμως, ποτέ δεν αφαιρούμε χονδρά κλαδιά κόβοντάς τα εφ’ άπαξ. Πάντα αφήνουμε ένα μέρος στη βάση του κλαδιού, το οποίο τμηματικά αφαιρούμε σε διάστημα αρκετού χρόνου, προκειμένου να δώσουμε στο δένδρο την ευκαιρία να επιλέξει νέα κανάλια για την κυκλοφορία των χυμών.

Μικρά κλαδέματα βλαστών είναι απαραίτητα κάθε χρόνο, για να ελέγχουμε σταδιακά το μέγεθος των κλαδιών. Εάν είναι απαραίτητο, θα προβούμε στην αντικατάσταση των κορυφών με άλλες κορυφές πιο κοντές.
Δεδομένης της πληθωρικής έκκρισης ρητίνης στις τομές, το μπόλιασμα και οι καταβολάδες σε αυτό το είδος

γίνονται πολύ δύσκολα.

ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ/ΕΝΤΟΜΑ

ΘΡΙΠΕΣ : Μολονότι τα κωνοφόρα δεν είναι το αγαπημένο τους είδος, μπορεί να επιτεθούν και στο πεύκο μας. Αντιλαμβανόμαστε την προσβολή από τις κολλώδεις κηλίδες στην επιφάνεια γύρω από το δοχείο. Ελέγχουμε τον πληθυσμό τόσο ως έντομα, όσο και ως φορείς ενός επικίνδυνου ιού (TSWV) με κατάλληλα συστημικά εντομοκτόνα. Σε περίπτωση επαναληπτικών εφαρμογών καλόν είναι καλόν είναι να εναλλάσσονται οι δραστικές ουσίες.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΤΕΤΡΑΝΥΧΟΣ : Τα φύλλα κιτρινίζουν και το δέντρο χάνει δύναμη. Αν βάλουμε ένα άσπρο χαρτί κάτω από το φύλλωμα και τινάξουμε τα κλαδιά, βλέπουμε κόκκινες κηλίδες πάνω στο χαρτί. Εαν η προσβολή δεν αντιμετωπισθεί εγκαίρως, μπορεί να εξελιχθεί σε πολύ σοβαρό πρόβλημα. Εφαρμόζουμε κατάλληλο ακαρεοκτόνο και επαναλαμβάνουμε μετά από μια εβδομάδα. Για αποφυγή ανάπτυξης ανθεκτικότητας, πρέπει να εναλλάσσονται τα σκευάσματα και να γίνεται σωστή χρήση τους.

ΜΥΚΗΤΕΣ : Τα φύλλα κιτρινίζουν πρώτα στην άκρη, μετά η μόλυνση εξαπλώνεται και μπορεί να φθάσει στο σημείο να ξεράνει το δέντρο. Αν κοιτάξει κανείς προσεχτικά βλέπει πράσινες λωρίδες μεταξύ του κιτρινίσματος. Εφαρμόζουμε μια κουταλιά σούπας από συστημικό μυκητοκτόνο fosethil-al στο χώμα με την πρώτη ένδειξη. (Μπορεί επίσης να εφαρμοσθεί στο φύλλωμα)

 

ΤΕΧΝΑΣΜΑ

                       Στα νεαρά δένδρα ο φλοιός είναι λείος. Για να επιτύχουμε ένας ρυτιδιασμένο και με χαρακτήρα μεγάλης ηλικίας φλοιό, τσιμπάμε/τρυπάμε/πληγώνουμε τον φλοιό με ένα σουβλί επανειλημμένα. Σε ένα ή δύο χρόνια παράγει τη χαρακτηριστική υφή του φελλώδους φλοιού αυτού του είδους πεύκου.

 

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΤΣΙΜΠΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΚΕΡΙΩΝ

 

halepensis3

 

 

 

 

 

Έρευνα/Κείμενο/Μεταφράσεις : Χ. Ν. & Α. Π. - 2014/2016

 

 

  

Για το παρόν άρθρο χρησιμοποιήθηκε διαδικτυακά δημοσιευμένο υλικό των :

Carlos Lagunas, Tomeu Martorell, Ofer Grunwald

Καθώς και δημοσιεύσεις στις ιστοσελίδες :

espace-bonsai – zaragozabonsai –  mundobonsai-net

Πηγή φωτογραφίας: http://www.euforgen.org/species/pinus-halepensis/

                                                                                 

Hanjo ή «Η βεντάλια» του Yukio Mishima

 

Το «Hanjo» είναι μια παράσταση που αναφέρεται σε καταστάσεις παράνοιας, σε συναισθήματα δυνατά και πάθη που χαρακτηρίζουν την ανθρώπινη φύση, προσαρμοσμένα όμως στην ιαπωνική ιδιοσυγκρασία των ηρώων, με νοήματα μεστά, χωρίς πλατειασμούς που κουράζουν τον θεατή. Οφείλουμε, επίσης, να επισημάνουμε την ιδιαίτερη σκηνοθετική ματιά της Ζαμπίας Πατεράκη, η οποία καταφέρνει να τιθασεύσει την υπερβολή των καταστάσεων που διαδραματίζονται, διατηρώντας ένα λιτό και δωρικό προφίλ που ταιριάζει στην ιαπωνική κουλτούρα.

 

Το έργο διαδραματίζεται τη δεκαετία του '50 στο Τόκιο της Ιαπωνίας, αλλά είναι βασισμένο σε ένα έργο «Νο», του 14ου αιώνα. Η πρώην γκέισα Χανάκο, την οποία συντηρεί και φροντίζει η ζωγράφος Τζιτσούκο Χόντα, περιμένει την επιστροφή του εραστή της, του Γιόσιο, με τον οποίο ένα καλοκαίρι είχαν ανταλλάξει βεντάλιες ως εγγύηση αγάπης. Ο Γιόσιο όμως φαίνεται πως την ξέχασε και δεν επέστρεψε ποτέ.

Η εμμονική της αφοσίωση σ’ αυτόν την απομάκρυνε από την πραγματικότητα, και πλέον όλοι θεωρούν πως έχει χάσει τα λογικά της.

Εκείνη, κάθε πρωί, επισκέπτεται έναν σιδηροδρομικό σταθμό στο Τόκιο και ψάχνει στα πρόσωπα των ανδρών εκείνον που αγάπησε.

                          

Όταν ένας δημοσιογράφος γράφει ένα άρθρο για το “όμορφο, τρελό κορίτσι” στην εφημερίδα, ο Γιόσιο επανεμφανίζεται για να τη διεκδικήσει. Η Τζιτσούκο όμως, η οποία έχει βρει μια διαφυγή από τη μοναξιά της στη συντροφιά της Χανάκο, δεν θα τον αφήσει να τη συναντήσει τόσο εύκολα. Το έργο τελειώνει με μία απροσδόκητη ανατροπή.

 

Από τις 12 Μαΐου η παράσταση, θα συνοδεύεται από εκδηλώσεις σχετικές με τον ιαπωνικό πολιτισμό: προβολές, μουσική, ομιλίες και μια έκθεση μπονσάι σε σύμπραξη με την Ελληνική Λέσχη Μπονσάι, στις 19 και 20 Ιουνίου.

 

Σε μια συνάντηση με την σκηνοθέτη, εκτός από τη ζεστή και άριστα καταρτισμένη προσωπικότητά της, διαπιστώσαμε και τη βαθιά αγάπη της γι’ αυτό που κάνει. Μέσα από μερικές ερωτήσεις σχετικά με την παράσταση και το πρόγραμμα εκδηλώσεων που τη συνοδεύει, μας δίνεται η  ευκαιρία να κατανοήσουμε το καλλιτεχνικό πλαίσιο του εγχειρήματός της:

 

Ποιο ήταν το έναυσμα για να επιλέξετε αυτό το έργου του Yukio Mishima και να το μεταφέρετε στην ελληνική σκηνή;

Δουλεύω με έργα του Mishima εδώ και πολύ καιρό. Το 2016 κάναμε τρία διαφορετικά ανεβάσματα της «Μαρκησίας ντε Σαντ», σε μετάφραση Παναγιώτη Ευαγγελίδη. Το έργο ήταν τόσο δύσκολο και απαιτητικό, που η παραγωγή μπορώ να πω πως ξέφυγε από τα χέρια μου. Αυτή τη φορά ήθελα να κάνω κάτι πιο λιτό, αλλά χωρίς να απομακρυνθώ από τον Mishima. Γι' αυτό και επέλεξα ένα από τα πρώτα έργα του που είχα διαβάσει, από την πρώτη συλλογή που εκδόθηκε με θεατρικά του στην Ελλάδα. Αυτό που με τράβηξε σ’ αυτό το έργο είναι ότι ενώ εκ πρώτης όψεως όλα συμβαίνουν σε ένα μικρό διαμέρισμα ανάμεσα σε τρεις απλούς ανθρώπους, υπάρχει κάτι ταυτόχρονα μυθικό και μνημειακό στις συγκρούσεις τους.

 

Υπάρχουν κάποια μηνύματα που θέλετε να περάσετε στο ελληνικό κοινό επιλέγοντας το συγκεκριμένο έργο;

Θεωρώ ότι τα έργα του Mishima είναι πέρα από μηνύματα και ηθικά διδάγματα. Νιώθω πως στοχεύουν στην καρδιά πραγμάτων που συχνά, ενώ μας βασανίζουν και μας ταλαιπωρούν, μένουν αθέατα και απαρατήρητα. Και αυτή είναι η χάρη της γραφής του. Ο Mishima σε βοηθάει να κοιτάξεις πέρα από τον υλικό κόσμο της καθημερινότητάς σου και να «καθαρίσεις» το εσωτερικό σου τοπίο, στο οποίο συχνά μαζεύονται διάφορες σαβούρες. Ο Mishima είναι ένας συγγραφέας που ενθαρρύνει το εγώ του θεατή να αποκτήσει μεγαλύτερη ανεξαρτησία από τα συμφραζόμενά του. Όταν η παράσταση είναι επιτυχημένη, υπάρχει μεγάλη διαφορά από το πώς μπαίνουν με το πώς βγαίνουν οι θεατές από την αίθουσα. Και όλοι ζητάνε να μάθουν περισσότερα για το έργο, για τον  συγγραφέα και τον πολιτισμό του. 

 

Με ποια κριτήρια σχεδιάσατε το πρόγραμμα των εκδηλώσεων που θα πλαισιώσουν την παράστασή σας;

Νιώθω πως αυτό που λείπει από τις σύγχρονες σκηνές, είναι μια ολοκληρωμένη προσέγγιση στο πως ανεβαίνουν τα έργα. Η ποικιλία είναι τόσο μεγάλη και συνήθως πέρα από τα έντυπα μιας παράστασης –όταν αυτά υπάρχουν– δεν υπάρχει κάτι πιο στιβαρό για να κερδίσει τον θεατή και να τον βοηθήσει να εστιάσει στη σχέση του με το έργο. Από τη στιγμή που αποφάσισα να ασχοληθώ με τον Mishima, έναν Ιάπωνα συγγραφέα που γράφει σε μια συγκεκριμένη εποχή για έναν πολιτισμό πολύ διαφορετικό από τον δικό μας, και από τη στιγμή που –εγώ τουλάχιστον– διακρίνω σημεία επαφής, θεώρησα ότι η παράσταση είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για να συνδέσουμε αυτό το έργο και αυτόν τον συγγραφέα, με άλλα κομμάτια του ιαπωνικού πολιτισμού.

 

Πώς εντάσσονται οι άλλες δραστηριότητες στο πρόγραμμα των παραστάσεών σας; Πιστεύετε ότι θα βοηθήσουν το κοινό σας στην αρτιότερη κατανόηση του έργου;

Ένας από τους κύριους συνεργάτες μας σ’ αυτό το εγχείρημα είναι η Ελληνική Λέσχη Μπονσάι, η οποία θα πραγματοποιήσει έκθεση δενδρυλλίων της και μια πολύ ωραία βίντεο παρουσίαση του έργου της στις 19 και 20 Ιουνίου. Νομίζω μια τέτοια παρουσίαση μπορεί να δώσει στο κοινό να καταλάβει ακριβώς την ποιότητα που έχουν όλες οι ιαπωνικές καλλιτεχνικές δραστηριότητες.

  

H αξία τους βρίσκεται στο αποτέλεσμα που επιτυγχάνεται από μια μακροχρόνια διαδρομή, τη συνεχή ενασχόληση και τη σχεδόν φιλοσοφική αφοσίωση στο αντικείμενο με το οποίο δουλεύεις. Για τα δέντρα μπονσάι αυτό μεταφράζεται στα ενδιαφέροντα σχήματα που αυτά παίρνουν από τη συνεχή φροντίδα των καλλιεργητών τους.

Για το θέατρο, και ειδικά για τα έργα του Mishima, η ανταμοιβή είναι ένας ασύλληπτος πλούτος σκέψεων και συναισθημάτων. Εξάλλου το θέατρο είναι μιας μορφής «κηπουρική» για την καρδιά και το μυαλό.

Σε σύμπραξη με την Ελληνική Λέσχη Μπονσάι θα έχουμε και τη φιλική συμμετοχή του κυρίου Παναγιώτη Ευαγγελίδη, συγγραφέα, σκηνοθέτη, σεναριογράφου και φυσικά γνώστη του ιαπωνικού πολιτισμού και ίσως του πιο σημαντικού μεταφραστή ιαπωνικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα. Ο κύριος Ευαγγελίδης έχει μεταφράσει σε συνεργασία με τους εκδοτικούς οίκους «Άγρα» και «Καστανιώτη» έργα του Yukio Mishima, του Yasunari Kawabata, του Junichiro Tanizaki, του Nagai Kafu,της Yogo Ogawa και πρόσφατα της Ryoko Sekiguchi. H πρώτη μου παραγωγή, η «Μαρκησία ντε Σαντ», ήταν σε δική του μετάφραση, σε κυκλοφορία από τις «Εκδόσεις Άγρα».

Επίσης, υπάρχουν συνομιλίες με την Seven Films ώστε να έρθουν κάποιες ταινίες, κυρίως των σκηνοθετών Kenji Mizoguchi και Mikio Naruse, σχετικές με το θέμα του έργου. Πιστεύω ότι αυτές οι ταινίες θα προσφέρουν ένα ιστορικό πλαίσιο αναφοράς στους θεατές, και θα τους βοηθήσουν να καταλάβουν το τι ακριβώς σημαίνει η δεκαετία του '50 για την Ιαπωνία και πώς η δυτικοποίηση και η εξέλιξη της τεχνολογίας επηρέασε τον παραδοσιακό τους πολιτισμό. Παράλληλα με τις ταινίες έχουμε και μουσική από τη δεκαετία του '50. Ποπ ακούσματα, που εκτός  του ότι συνοδεύουν ευχάριστα το καλοκαιρινό κλίμα, τονίζουν λίγο την επικίνδυνη «ανεμελιά» τέτοιων εποχών.

 

Πείτε μας δυο λόγια για τον χώρο που επιλέξατε για την παράστασή σας, για τους συντελεστές και όσους συμμετέχουν στο πρόγραμμα των εκδηλώσεών, και , φυσικά, πότε μπορούμε να έρθουμε να σας δούμε.

Η παράσταση και όλες οι παράλληλες δραστηριότητες θα λάβουν χώρα στο υπαίθριο θέατρο, στον κήπο του Χυτήριου, στον Κεραμεικό. Αρχικά θα ξεκινάμε με την παράσταση, διάρκειας 50 λεπτών και έπειτα θα ακολουθεί, ποτό, μουσική, διάφορες παρουσιάσεις και προβολές. Το πρόγραμμα μας υπό τον τίτλο Ημέρες Ιαπωνικού Πολιτισμού, θα είναι κάθε Δευτέρα και Τρίτη, από τις 12 Ιουνίου μέχρι τις 27 Ιουνίου στο Χυτήριο. Στις 19 και 20 Ιουνίου θα έχουμε την χαρά να παρουσιάσουμε και την έκθεση μπονσάι σε σύμπραξη με την Ελληνική Λέσχη Μπονσάι. Ξεκινάμε στις 21:00. Θα έχουμε γενική είσοδο 10€  και μειωμένη 6€.

Επειδή ο χώρος είναι περιορισμένος, καλό είναι να γίνονται κρατήσεις. Οι κρατήσεις και η προπώληση θα ξεκινήσουν από τις 4 Ιουνίου από την viva.gr.

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ:

12 Ιουνίου

21:00 Hanjo του Yukio Mishima (Διάρκεια: 50' λεπτά)

Διάλειμμα για ποτό και μουσική

22:15 Ταινία: Yukoku του Yukio Mishima (Διάρκεια 30') και συζήτηση με την ομάδα παραγωγής του Hanjo για το έργο και τον συγγραφέα

13 Ιουνίου

21:00 Hanjo του Yukio Mishima (Διάρκεια: 50' λεπτά)

Διάλειμμα για ποτό και μουσική

22:15 Αποσπάσματα από την ταινία: Mishima: A life in four chapters του Paul Schrader με σχολιασμό από την σκηνοθέτη του Hanjo, Ζαμπία Πατεράκη

19 & 20 Ιουνίου σε σύμπραξη με την Ελληνική Λέσχη Μπονσάι

Έκθεση δέντρων μπονσάι

21:00 Hanjo του Yukio Mishima (Διάρκεια: 50' λεπτά)

Διάλειμμα για ποτό και μουσική

22:15 Προβολή του μίνι ντοκιμαντέρ “Πέρασμα στον κόσμο των Μπονσάι” της Ζαμπίας Πατεράκη (Διάρκεια 20' λεπτά) και παρουσίαση της λέσχης Μπονσάι. Στο ντοκιμαντέρ συμμετέχει και ο συγγραφέας, σκηνοθέτης και μεταφραστής κ. Παναγιώτης Ευαγγελίδης.

26 & 27 Ιουνίου

21:00 Hanjo του Yukio Mishima (Διάρκεια: 50' λεπτά)

Διάλειμμα για ποτό και μουσική

22:15 H μορφή της γκέισας και η σημασία της για τον Ιαπωνικό Πολιτισμό μέσα από τρεις ταινίες: “Αδελφές της Γκιόν” και “Gion Bayashi” του Kenji Mizoguchi, και “Τελευταία Χρυσάνθεμα” του Mikio Naruse. Αποσπάσματα από ταινίες και σχολιασμός με την σκηνοθέτη Ζαμπία Πατεράκη

 

Promo trailer: https://www.youtube.com/watch?v=NfQE1x2HgEc

 

 

Η Ελληνική Λέσχη Μπονσάι θα συμμετάσχει και φέτος στην Ανθοκομική Έκθεση Αχαρνών παρουσιάζοντας τεχνικές διαμόρφωσης μπονσάι στους επισκέπτες της, το Σάββατο 3 Ιουνίου 2017 και ώρα 19.00.

Όπως και την προηγούμενη χρονιά, έτσι και φέτος έγινε πρόταση από τον Φορέα στον Σύλλογό μας να οργανώσει πρακτικό εργαστήριο για τους επισκέπτες της έκθεσης, εμπλουτίζοντας το πρόγραμμα της Ανθοκομικής Έκθεσης Αχαρνών. Το Διοικητικό Συμβούλιο δεν μπορούσε παρά να αποδεχτεί την πρόσκληση αυτή, δίνοντας ακόμα μία ευκαιρία στο ελληνικό κοινό να γνωρίσει την τέχνη των μπονσάι και επιπλέον να προστεθεί στο ενεργητικό του Συλλόγου ακόμα μία δραστηριότητα στο όνομα των «μπονσάι». Στον χώρο της παρουσίασης θα υπάρχουν και δέντρα των μελών μας, ώστε να μεγαλώσει το ενδιαφέρον των επισκεπτών.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Ζητούμε, λοιπόν, από όποιο από τα μέλη μας ενδιαφέρεται, να δηλώσει άμεσα πόσα δέντρα μπορεί να φέρει στην Έκθεση, με βασική προϋπόθεση το δέντρο ή τα δέντρα να είναι φυτεμένα σε ποτ. Επίσης, σημαντικό είναι να έχει ήδη προηγηθεί μία πρώτη διαμόρφωση. Οποιαδήποτε προσφορά είναι δεκτή, εφόσον τηρηθούν οι παραπάνω προϋποθέσεις. Για τη μεταφορά των δέντρων είναι υπεύθυνοι οι κάτοχοί τους.

Η 3η Ανθοκομική Έκθεση Αχαρνών θα πραγματοποιηθεί, όπως και πέρυσι στην Πλατεία Αριστοτέλους στους Θρακομακεδόνες. 

Η Ελληνική Λέσχη Μπονσάι πάει θέατρο!!! Έχουμε εξασφαλίσει έκπτωση για τα μέλη του Συλλόγου.

Η Ελληνική Λέσχη Μπονσάι έχει την τιμή να συμμετάσχει σε ένα πολυαισθητικό εργαστήριο του εικαστικού κ. Φώτη Φλεβοτόμου, με θέμα την επιρροή της Ιαπωνίας και γενικότερα της Άπω Ανατολής στο έργο του Ν.Χατζηκυριάκου-Γκίκα, που απευθύνεται σε άτομα με χαμηλή όραση ή τυφλότητα, στο πλαίσιο εκπαιδευτικού προγράμματος του Μουσείου Μπενάκη.

Ένα πραγματικό, του Χατζηκυριάκου – Γκίκα στην Ιαπωνία και την Ινδία, και ένα λογοτεχνικό, αυτό της «Βάρδιας» του Καββαδία στο Σαντούν. Δύο ταξίδια που μοιάζουν να έχουν έναν κοινό σκοπό: την επιστροφή στο παρόν, το καθολικό, ειλικρινές και γοητευτικό παρόν.
Αναγνώσεις ιστοριών από λιμάνια της Ανατολής και επισκέψεις σε Ιαπωνικά μοναστήρια, μαζί με απτικά παραδείγματα από κήπους Ζεν που θα ανασυνθέσουμε σε συνεργασία με την Ελληνική Λέσχη Μπονσάι, φωτίζουν την αξία του βιωμένου παρόντος.

Τα κείμενα θα διαβάσει η σκηνοθέτις Όλια Ησαΐα.

Περισσότερες πληροφορίες στον παρακάτω σύνδεσμο: http://www.benaki.gr/index.asp?id=4020602&lang=gr

 

  1. Δημοφιλή
  2. Δείτε Επίσης...

Κάντε Like στην σελίδα μας!

Φωτογραφίες Instagram

 6944919582, 6944729922

 hellenicbonsaiclub@gmail.com

 www.hellenicbonsaiclub.gr

hbc icon facebook icon instagram icon youtube icon twitter icon googleplus icon